-Vini përpara publikut me një album të ri, sa kohë keni që jeni marrë me këngët ?
Puna më ipenjative ka qenë muajin e fundit, ku u desh plot një vit për tu realizuar ky album. Kam nisur të merrem me këtë album që në gusht të vitit të kaluar dhe këtë muaj arrita të promovoj albumin tim, i cili përmban 9 këngë, ku disa prej tyre janë “Erdhi momenti”, “Veten s’e gjetëm”, “Shuhem dhe ndizem me ty”, “Lot pendimi”, “Nga zero”, etj. Mendoj se mënyra më e mirë për të lançuar fort një këngë është klipi. Pas realizimit të klipit të këngës “Erdhi momenti”, kam nisur përgatitjet për klipin e ri të këngës “Lot pendimi”.

-Do të kishe dashur që ta bëjë këtë album në një kohë më të shpejtë?
Jo nuk do të kisha dashur, sepse ndryshe do ta kisha bërë më përpara albumin, por unë doja pikërisht këtë kohë. Në momentin kur kam ardhur nga Austria në muajin gusht, vjet ka qenë pikërisht takimi i parë, që kam bërë me shtëpinë diskografike “EuroStar” dhe vendosëm që të krijonim këtë album. Do ta merrnim punën për albumin hap pas hapi dhe çdo gjë do ta shihnim me detaje. Kjo nisi që nga autori që zgjodhëm, nga këngët e zgjedhura etj. Çdo gjë në album kishte kohën e duhur dhe iu kushtua shumë vëmendje. Kjo ishte ajo që doja të realizoja brenda këtij viti, kur për mua njerëzit nuk e dinin akoma se ku isha, pra jashtë apo në Shqipëri, unë doja që të fokusohesha dhe ti përkushtohesha realizimit të kësaj pjese.

-Procesi i regjistrimit në studio është shumë interesant. Nga momenti që ke dalë në skenë, këtu vjen një periudhë më e ngjeshur dhe janë bërë shumë prova, si t’u duk, ka ndonjë ndryshim?
Nuk është aspak i njëjtë, dhe ka një ndryshim. Studio ashtu si duket e thjeshtë kur e dëgjon në CD sepse thua, që fundja është palyback, faktikisht ka detaje që duhet të punosh shumë më tepër se sa për një këngë të kënduar live në një spektakël, ku edhe gabimet e vogla të falen. Ndërsa në CD këto gabime nuk të falen, kështu që është punuar për detajet më të vogla. Mund të kthehesh shumë herë për një gërmë, ku edhe kjo ka punën e vet dhe kërkon shumë përkushtim. Ka pasur momente kur njëri prej nesh në studio nuk është ndjerë OK, ose është ndjerë pak i lodhur, dhe ka pasur raste që për batutë është thënë “u trashëm”. Me këtë dua të tregoj që puna në studio kërkon shumë guxim.

-Cilat janë këngët që ju kanë lodhur më shumë, por kur keni përfunduar jeni ndjerë e kënaqur?
Të gjitha këngët e albumit tim “Erdhi momenti” kanë pasur goxha kohë, sepse është punuar me disa kompozitorë dhe me disa studio. Të gjithë kishin merakun e vet që ti rrinin në kokë çdo elementi në këngë. Kështu që, të gjithë kanë pasur ato problemet e veta.

-Cili nga kompozitorët ishte më i vështirë në detajet që kërkonte të zbatoheshin?
Kjo varet nga ajo që kërkonin. Nëse do të flisnim për fjalën, për muzikën, për të kënduarit, Pirro Çako ishte shumë merakli. Me Adrian Hilën ka qenë ndryshe sepse e kishte me frymëzim dhe shikonte se si isha unë në vokal dhe në emocion. Ai donte të kapte ose emocion në moment, ose ndryshe të thoshte ik dhe eja një ditë tjetër. Të gjithë kompozitorët kanë mënyrën e tyre të të punuarit, që unë e mësova se si duhet. Në studion e Alfred Kaçinarit kur regjistruam këngë e Kristinës, ndoshta mbaruam shumë shpejt, por që është një nga ata që kërkon saktësi nga fillimi deri në fund të notave, të intonacionit etj.

-Albumi “Erdhi momenti” kishte një përzierje muzike, ku diku mund të ishte shumë e qetë dhe diku më me ritëm. Ajo që të binte në sy ishte se kishte shumë pak efekte. Kjo është një kërkesë e autorëve të këngës apo e jotja?
Ndoshta kërkesa ime ka qenë më përpara, kur kam qenë ato pesë vite në skenë, dhe kaq më parë e kam njohur Anjezën për atë që ajo kërkon të japë. Fakti që doja të bashkëpunoja me këta kompozitorë, që janë të rinj në bashkëpunimet e mia, pasi ato janë të njohur në muzikën shqiptare, kishte të bënte me çfarë do të jepte fryma e tyre tek unë, pra stili i tyre muzikor, dhe çfarë do të kishim të përbashkët, për të sjellë diçka ndryshe nga ajo që kemi sjellë më përpara. Pra ajo që kam unë, me atë që kanë ata të përputheshin bashkë dhe si do të vinim. Kështu që, nuk është se ka qenë kërkesë e njërit apo e tjetrit, pasi të gjithë i dinim pak a shumë kërkesat e njëri-tjetrit.

-Albumi që ju keni bërë nuk i përket albumeve që realizohen vetëm që të kenë një shitje të madhe vetëm për një sezon. Nuk ju tremb kjo ?
Nuk më tremb, sepse e di që në tregun shqiptar të muzikës ka probleme me tregun komercial të muzikës, por di dhe që ajo që shitet më shumë është muzika popullore. Ne të gjithë e duam këtë muzikë në ambiente festive dhe nuk mund të kërkohet në një ambient dasme apo feste Anjeza, ose ndryshe që mund të dëgjohet në një koncert, në një spektakël etj, kështu që çdo gjë ka vendin e vet.

-Është e vështirë që të përputhësh vlerat me modernen?
Është shumë e vështirë por duhet realizuar dhe është shumë e rëndësishme që të realizohet. Ne jemi përpjekur, por nuk e di se sa ia kemi arritur deri në fund, dhe besoj se do ta mirëpresë publiku këtë pjesë, që unë kam bindjen se do ta pëlqejë. Kemi dashur që të japim vlera, por gjithashtu kemi dashur edhe të sjellim ritme të kohës dhe ti përputhim bashkë, ashtu siç bëjnë në të gjithë botën dhe nuk rrinë fare klasikë.

-Çfarë do të thotë një album për Anjezën?
Një album për mua nuk do të thotë shitje sot dhe para nesër, për të thënë që të shitet sot dhe nesër do ta kenë në arkivën e tyre të gjithë ata që më duan.

-Çmund të na tregoni rreth videoklipit të këngës “Erdhi momenti”?
Videoklipi i parë që është bërë për këngën “Erdhi momenti” është një këngë rrok ose air. Është një nga këngët që ma tregoi Adrian Hila dhe unë vendosa me mendjen time, por ma aprovuan të gjithë si staf, që të bëhej videoklipi i parë për këtë këngë. “Erdhi momenti”, vetë titulli të lë të kuptosh, por gjithashtu dhe kënga. Klipi u realizua nga “Max Production”, të cilët e morën me shumë dashuri punën për videoklipin, pasi për mua ishte hera e parë që bashkëpunoja me ta. Është përdorur një teknologji e re, por klipi përcjell dhe një frymë të re. I është përshtatur shumë logjikës së këngës, që do të thotë se më shumë se ç’jemi marrë me detajet e kamerës, jemi marrë me daljen në pah të këngës, që ajo të vijë me të gjitha kuptimet siç është, me ajër, me klip, me interpretim.

-A keni zhvilluar jetë artistike jashtë Shqipërisë?
Gjatë viteve që kam qëndruar në Austri, përveçse studiova në universitetin e muzikës në Vjenë për muzikën pop, kisha firmosur dhe një kontratë me një shtëpi diskografike Austriake, me të cilën krijuam dhe muzikë të re në anglisht. Në ato kohë ishte e vështirë që të vijë në tregun muzikor shqiptar sepse kishte probleme me të drejtën e autorit. Kështu që, duke dashur që të mos ta humbisja atë kohë dhe të bëja diçka për tregun shqiptar vendosa që të kthehem dhe të nis punën.

-Çfarë e shtyn përpara botën artistike të Anjezës?
Një fjalë jo e këndshme që mund të më godasi një ditë, mund të ma prishë humorin tim dhe asgjë nuk mund të lëvizë në ato momente. Arrij që ta pengojë punën time, ndërkohë që një fjalë shumë e mirë mund të bëjë që puna ime të shkojë shumë mirë gjatë gjithë ditës.

-Sa e realizuar ndjehet Anjeza me realizmin e albumit?
Mendoj se është më mirë që të jetë pak, radhë por e saktë. Mendoj se ia kam arritur deri diku, por ky është vetëm albumi i parë që kam realizuar dhe kam hedhur në treg. Dua që të shikoj se si do të shitet dhe do të aprovohet nga publiku shqiptar suksesi, që të jem pak e realizuar për albumin që kam bërë. Ndërsa e realizuar komplet, nuk besoj që do të ketë njeri që të ndihet deri në fund i realizuar, sepse ka shumë gjëra të tjera për të gjetur nga vetja.

-Në vijim startojnë disa festivale. Ju do të merrni pjesë?
Ndoshta jo, sepse siç thashë edhe më parë karrierën muzikore e nisa me festival, me pjesëmarrje nëpër spektakle si e ftuar etj, por tani erdhi momenti që të sjell një album.

-Po publiku i festivale që ju ka ndjekur, nuk mendoni se do të donte që ju të ishit sërish pjesë e tyre?
Unë do të preferoja më tepër që ti mungoja, se sa ti shfaqesha shpesh. Mendoj se çdo artist, ka një kohë të caktuar që i përkushtohet asaj që do të japi. Në momentin që unë do të sjell diçka, i përkushtohem kësaj gjëje, dhe ia sjell publikut në mënyrën më të mirë. Kudo dëgjojmë, dhe të gjithë e dimë që një album nuk mund të bëhet çdo muaj, çdo vit, një herë në dy vjet. Pastaj ka ture, ka koncerte, më pas ka kohën e vet për të rimarrë veten dhe për të ribërë gjërat e tjera.

-Në tërë albumin të gjitha këngët i përkushtohen dashurisë. E kemi me të gjitha dimensionet dashurinë?
Është e vërtetë që të gjitha këngët janë për dashurinë, por nuk është e vërtetë që të gjitha tekstet kanë një fabul apo thjesht një marrëdhënie midis dy njerëzve. Këtu flitet për dashurinë, ku çdo njeri ka ndjenjën e vet. Kënga është ndjejë, dhe duke qenë e tillë të gjithë njerëzit kur dëgjojnë një këngë kanë një emocion të caktuar, që ka të bëjë me ndjenjat. Unë mendoj që dashuria është shumë dimensionale dhe ka shumë lidhje dhe nuk ka të bëjë vetëm ashtu siç përdoret nëpër tekste. Të gjitha ata që kanë shkruar tekstet në albumin tim, kam përshtypjen se i janë referuar dashurisë universale, asaj dashurie që është më e madhe se sa një marrëdhënie. Nuk është se ne e vendosëm që të bënim një album, që të flitej vetëm për dashurinë, pasi erdhi në mënyrë spontane.

-Atëherë më e vështirë ka qenë tek ty sepse kompozitorët kanë bërë një apo më shumë këngë, ndërsa ti ke pasur tek nëntë këngët emocion?
Unë tek nëntë këngët kam pasur dashuri pa fund ( qesh), sepse duhet të ndjehesha tërë kohës e dashuruar që të dashuroja.

-Artistë nuk e ngatërrojnë jetën e tyre private me artin, pra të bësh një këngë për dashurinë nuk do të thotë që mund të kuptosh diçka nga jeta jote personale. Ti ç’mund të na thuash?
Nëse unë do të kisha pasur ndonjë përfytyrim i bie që ti kisha kaluar në një moshë kaq të re tërë ato probleme që janë tek këngët. Atëherë nuk do të isha kaq mirë sa ç’jam sot. Kështu që, fatmirësisht se kam pasur atë dhimbjen e madhe, por përveçse kam ndjerë fjalët, që kanë qenë shumë të bukura. Ato i kam përjetuar, ashtu siç një aktor do ta përjetonte një personazh.

-Albumi ju ka lodhur, por ditët e pushimeve ku do ti kaloni?
Shpresoj që në nga mesi i gushit do të bëj ndonjë javë pushim meqenëse do të rifilloj provimet e universitetit. Unë studioj në Universitetin Evropian të Tiranës dhe jam në vitin e parë për Marrëdhënie Ndërkombëtare. Kam për të dhënë dhe disa provime sepse i kam ndërprerë në mes për albumin, pasi doja që ti përkushtohesha, por pushimet shpresoj që do ti kaloj në bregdetin shqiptar.

-Çfarë do të ju largonte nga kënga?
Nuk besoj se do të hiqja dorë, sepse edhe nëse nuk do të dilja më në ekran apo të këndoj për publikun, unë nuk heq dorë nga muzika, pasi e dua muzikën vetë. Pastaj nuk i dihet të papriturave të jetës, por për asgjë të thjeshtë nuk do ta lija muzikën, por nëse do të kisha gjëra të tjera më të mëdha nuk e di......

-Si dëshiron të jetë Anjeza në skenë?
Unë kam thënë që Anjezën dua të jap në përputhje me këngën në skenë, në përputhje me tipin që është. Më pëlqejnë veshjet e ndryshme si ekstravagante, klasike, etj. Mbi të gjitha çdo gjë varet nga kënga që ti sjell, ku çdo gjë ka të bëjë me këngën që këndoj .

-Çfarë i ofron Tirana Anjezës për të kaluar kohën e lirë?
Faktikisht aq sa ç’duket Tirana e madhe, po ashtu të duket dhe e vogël. Sigurisht që kafet me miqtë janë momentet më të rehatshme, që unë i shfrytëzoj shumë dhe ndihem shumë mirë pranë miqve.

-Jeni zhgënjyer nga jeta artistike?
Ka pasur edhe raste të tilla, por që nuk kanë ndikuar, aq sa të mos rimarr veten.

-Momente të veçanta nga jeta artistike?
Të gjitha janë të veçanta, pasi kënga më ka falur momente të mrekullueshme.

-Projekte në vazhdim për sa i përket muzikës?
Dua të vazhdoj me albumin, koncertet, me aktivitetet. Plani i dytë është që të realizohet klipi i dytë për këngën “Lot Pendimi”, në Maqedoni. Ndërsa në dimër mund të kem dhe një koncert, por nuk mund të flas me siguri për këtë.