- Java e Evropës në Tiranë do të kremtohet me një koncert ku do të interpretoni ju së bashku me orkestrën tuaj. Si e vlerësoni këtë fakt?
Për mua është gjithmonë kënaqësi e privilegj kur luaj në vendin tim. Ndjej kënaqësi që vij për herë të parë me orkestrën e krijuar nga unë për të dhënë një koncert në Tiranë. Iniciativa e Përfaqësisë së Komisionit Evropian në Tiranë, për të ftuar një orkestër të Muzikës së Dhomës në këtë javë me repertor muzike klasike, për mendimin tim, është edhe një ftesë që nën tingujt e kompozitorëve të mëdhenj të reflektohet për vlerat e përbashkëta evropiane.

-Cili do të jetë repertori i këtij koncerti që do të ngjitet në skenën shqiptare në mbrëmjen e datës 5 maj?
Repertori është i gjerë dhe duke u nisur dhe nga konteksti Java e Evropës 2008 donim që të kishim dhe një repertor të gjerë. Koncerti do të përmbajë një repertor që përmbledh disa epoka, duke filluar që nga baroku deri në romantikë. Aty përfshihen të gjitha duke filluar me Vivaldin nga Italia, Hendelin nga Gjermania, pastaj vazhdon me Svendsonin dhe Griegun në Norvegji, e më pas vijnë kompozitorë nga Londra etj. Pra në repertor jemi munduar që të përmbledhim shtete të ndryshme. Ne u munduam që në kontekstin Java e Evropës të ishte dhe një repertori i tillë.

-Sa artistë do të interpretojnë në këtë koncert?
Ne jemi një formacion orkestër harqesh i Muzikës së Dhomës prej 15 vetash, nga të cilët 14 instrumentistë në harqe dhe një në çembalo. Orkestrën do ta drejtoj vetë, që nga pulti i solistit, pasi në këtë koncert unë jam dhe soliste.

-Orkestra Reniane e Muzikës së Dhomës është themeluar prej jush pak vjet më pare. Ç’mund të na thoni për aktivitetin e saj?
Iniciativën për themelimin e Orkestrës unë e mora para pesë vjetësh. Ideja për krijimin e saj lindi prej meje dhe kolegëve të mi me të cilët bashkëpunoj gjithmonë në kuadër të Filarmonisë së Bonit. Menduam të krijojmë një orkestër të formacionit të vogël. Orkestra ime ka një formacion orkestral me instrumentistë të zgjedhur dhe herë pas here angazhojmë dhe studentë të zgjedhur nga klasat e mia, ata që janë më të mirët dhe kanë nivelin më të lartë për të organizuar koncerte. Koncertet që kemi dhënë në qytete të ndryshme të Gjermanisë janë vlerësuar gjithmonë maksimalisht nga kritika dhe publiku.

-Talentet më të mira të muzikës shqiptare ju i mbështesni dhe në masterklase në Gjermani. Si arrini që ta realizoni këtë mbështetje?
Unë jam e lumtur kur mund të mbështes muzikantë të rinj shqiptarë. Duke e ditur sa e vështirë është që të spikatësh në fushën e artit, instrumentistit i duhet një formim i thellë dhe i plotë artistik. Për arsye të ndryshme, kjo nuk realizohet gjithmonë kënaqshëm në Shqipëri. Kështu që, me anë të një bashkëpunimi midis meje dhe Akademisë Shtetërore të Arteve të republikës ku jetoj, unë u kam krijuar mundësinë talenteve të reja që, ndër të tjera, të vijnë për shembull një herë në vit në Gjermani, në një masterklasë intensive tek unë. Në fund të masterklasës, muzikantët luajnë edhe në një koncert përfundimtar veprën që kemi punuar intensivisht në Gjermani. Gjithashtu kam qenë shumë e predispozuar, që edhe në klasat ku jap mësim në universitetet gjermane, studentët shqiptarë të kenë akses me përparësi.

-Keni vite që keni i mbështesni talentet shqiptare në rrugën e tyre të artit. Sa ka arritur numri i studentëve deri tani që kanë gjetur këtë mbështetje nga ju?
Unë kam gjashtë vjet që kam filluar mësimdhënien dhe po ti numëroj të gjithë studentët shqiptarë me të cilët kam punuar dhe janë marrë nga unë, mund të jenë rreth tetë vetë deri tani. Madje mund të them se jam shumë e lumtur sepse një nga studentet e klasës sime Alma Sferaj është edhe pjesëtare e formacionit të orkestrës që ka ardhur këtë herë në Shqipëri. Kjo është në nga kënaqësitë e mia më të mëdha, kur studentët e mi fitojnë edhe vende pune në orkestrat e Gjermanisë. Konkurrenca për vende të tilla pune në Gjermani është shumë e lartë dhe kërkesat gjithashtu. Alma ishte studentja ime e parë shqiptare që fitoi audicionin shtetëror të orkestër së Gëtingenit

-Jeni një artiste shqiptare që jeni vlerësuar me shumë çmime, ndërkohë që për ju kanë shkruar dhe shumë media evropiane. Si ndjeheni nga këto vlerësime?
Për çmimet që kam marrë unë ndihem e vlerësuar dhe madje kjo më shton akoma dhe më shumë ambiciet ndaj vetes sime për të ecur akoma më shumë përpara profesionalisht. Për mua vlerësimi është një përgjegjësi ndaj individit. Për sa i përket mediave evropiane ato gjithmonë kanë treguar interes për lojën time në violinë. I çudit edhe fakti dhe e kanë të vështirë ta përfytyrojnë që një personalitet muzikor ka një origjinë shqiptare, të panjohur për ta, nga një vend që nuk njihen në botë për kulturë të gjerë në muzikën klasike. Atyre u bën përshtypje integrimi i një muzikanteje shqiptare në vendin që mbahet nga ajkat e muzikës evropiane. Veç kësaj unë jam e angazhuar në të gjitha institucionet e vendit, duke filluar që nga federata, ministria e kulturës, universiteti, konkurset e ndryshme ku jam pjesëtare e jurisë. Duke qenë e përfaqësuar në këto nivele bëhesh dhe një figurë atraktive.

-Jeni vlerësuar me dy tituj të rëndësishme, një vendin tuja të lindjes ku jeni shpallur “Qytetare Nderi” e Fierit dhe tjetri jeni vlerësuar si Artistja e Vitit në republikën gjermane të Rheinland-Pfalcit. Si ndiheni nga këto vlerësim?
Shpallja “Qytetare Nderi” e Fierit mua më gëzoi pa masë dhe jam prekur shumë, pasi ky vlerësim për mua ishte edhe një vlerësim ndaj familjes sime. Duke qenë se familja ime ka një histori të vështirë politike, me këtë vlerësim unë u ndjeva e nderuar edhe për prindërit e mi. Fieri ka qenë qyteti ku ne kemi jetuar dhe persekutuar dhe mu bë qejfi për këtë nderim. Ndërsa në Gjermani ai çmim u dha në bazë të një kompakt disku që bëra. Ky vlerësim më shton akoma më shumë ndjenjën e përgjegjësisë ndaj vetes dhe publikut.

-Jetoni në Gjermani, por ndërkohë që edhe atje keni bërë për vete shumë fansa të cilët e adhurojnë muzikën që interpretohet nga ju. Sa ju gëzon kjo gjë?
Në radhë të parë më bën të ndihem krenare për veten dhe për prindërit e mi që sakrifikuan tërë jetën e tyre për mua. Siç mund ta përfytyroni, në Gjermani, një vend me traditë shekullore në muzikën klasike nuk të dhuron askush asgjë, megjithëse inkurajimi nuk më ka munguar asnjëherë. Po kur arrin të bësh për vete publikun, ky është shpërblimi më i madh për çdo instrumentist.

-Një artiste shqiptare e vlerësuar dhe e kurorëzuar me shumë çmime. Sa e vështirë ka qenë për ju të arrin deri këtu?
Për mua e vështirë është gjithçka që arrin njeriu në jetë, pasi çdo gjë arrihet jo vetëm me talent, por edhe me punë të madhe. Pra nuk të dhuron askush diçka në tabaka, megjithatë njeriu kur arrin një nivel të caktuar gjërat ecin edhe vetë...

- Kur do ju shohim sërish në skenën shqiptare?
Planifikoj edhe aktivitete të tjera këtë vit në Shqipëri. Ka shumë mundësi që të vij për koncerte në Pallatin e Brigadave.