-Këto ditë në ju ndodheni në Tiranë. Cila është arsyeja që ju ka rikthyer?
Një nga arsyet është për prindërit e mi, për familjen, pasi u bë shumë kohë që mungoj. Unë kam qenë në Shqipëri që në festat e fundvitit. Këto kohë gjeta disa ditë të lira dhe erdha me gjithë qejf që ti shikoj njerëzit e shtëpisë. Por si gjithmonë kur vij në Tiranë kaloj dhe nga Teatri i Operës dhe Baletit. Megjithëse kam ardhur për pak ditë në Shqipëri dhe për të takuar njerëzit e familjes, sot jam i ftuar në orën 12 tek Shkolla e Baletit si mësues për të dhënë mësim. Të shikoj se si do të shkojë ky takim me nxënësit e kësaj shkolle, por dua të them se jam i kënaqur.

-Turi juaj i baletit klasik “Romeo e Zhuljeta” është përfolur shumë dhe në Shqipëri. Na tregoni diçka rreth tij?
Unë sapo e kam mbaruar turin “Romeo dhe Zhuljeta”. Për mua ai ishte një rikthim në teatër. Pas shumë vitesh që nga Tirana unë mungoj në skenat e teatrit të vërtetë, përveçse televizorit. Për mua ajo ishte një eksperiencë shumë e bukur që unë do ta vazhdoj akoma dhe gjatë stinës së verës. Ndërkaq dua të them se vitin tjetër jemi në Teatrin Olimpik të Romës. Krahas kësaj veprimtari unë do të vazhdoj të gjitha gjërat që kam bërë deri tani si spektakli “Amici”, por dhe shumë aktivitete të tjera.

-Jeta juaj artistike si vazhdon tani në Itali?
Unë kam qenë një nga të parët dhe sidomos dua të them që kam qenë dhe një nga njerëzit më me fat nga të gjitha kolegët e tjerë që erdhën pas. Në Itali kam një aktivitet artistik shumë të ngjeshur, pasi punoj më vete dhe po ashtu punoj dhe tek programi “Amici” për gati shtatë vjet. Ky program është ai që më dha famën dhe suksesin. Programi “Amici” është një nga programet që unë punoj në profesionin tim mirë ashtu si edhe duhet. Në këtë program unë punoj sëbashku dhe me balerinë të tjerë shqiptarë si: Ambeta, Leonin dhe Ilirin.

-Keni krijuar një karrierë artistike dhe keni fituar një famë që tashmë ju ka bërë një nga balerinët më të njohur. Por a ka qenë e vështirë për ju që të arrini deri këtu?
Në lidhje me këtë doja të thosha që nuk është vetëm suksesi i talentit që të bën që të arrish famën. Për mua është një miks gjërash që një njeri arrin të bëhet i famshëm falë karrierës së tij artistike. Në këto miks gjërash unë do të thosha fama është diçka që fillon që nga karakteri, por edhe talenti nuk është se vjen vetë ashtu kot sepse edhe ai ka atë të tijën, por nga mënyra të duhet të dish që të jesh diplomat me njerëzit, me karakterin, të jesh i afërt, mos të jesh mendjemadh, duhet që të jesh i ndjeshëm, por janë dhe shumë karakteristika të tjera që të ndihmojnë në famën tënde, pasi nuk është vetëm talenti.

-Ju thatë se keni ardhur vetëm për të takuar familjen tuaj, por kemi ndonjë projekt për në skenën shqiptare të baletit?
Në fakt mua më është bërë një ftesë për të ardhur në Shqipëri, po ashtu dhe nga profesor Agron Aliaj. Unë me gjithë qejf dua të vij këtu, por në fakt kisha dëshirë që të vija vetëm me një balet dhe për të jam duke punuar. Baleti që unë dua të sjell në skenën shqiptare është “Romeo e Zhuljeta”, i cili në skenë tonë nuk ka ardhur ndonjëherë. Baleti “Romeo e Zhuljeta” është një balet modern, kontemporan dhe me muzikë origjinale të Prokof’ev. Për mua kjo do të ishte një gjë shumë e bukur sepse në këtë balet unë nuk jam i vetmi, pasi jemi dhe tre shqiptarë të tjerë. Këta nuk është se janë shumë të famshëm, por janë nxënës të shkollës së baletit që me punën e tyre janë bërë të famshëm edhe duke mos pasur televizion në Itali. Këta balerinë janë tre çuna të talentuar: Hektor Budlla, Bernard shehu dhe një djalë tjetër që quhet Bledi.

-Keni provuar dhe të interpretoni si aktor. Ndërkohë që filmi juaj “Passo a due” është pëlqyer dhe në Shqipëri. Ç’mund të na thoni diçka rreth rolit tuaj, por edhe historisë që tregohet në film?
Në filmin “Passo a due” roli pak a shumë ishte i mirë. Por këtë film unë nuk e njoh si jeta ime. Në film kjo gjë ndryshon sepse jep diçka të vogël të asaj që ti ke bërë dhe më pas filmi si të gjithë prodhimet e tjera kinematografike ndryshon. Në film nuk mund të jetë e gjithë e vërteta. Kur shprehem kështu dua të them se e vërteta nuk mund të jetë e gjitha në film sepse nuk ishin dhe kushtet e duhura. Nëse ai do të ishte një film i vërtetë për jetën time do të kishte dhe shumë gjëra të tjera, pasi nuk ishin dhe kushtet e duhura. Ne duhet që të vinim në Tiranë dhe të fillonim që nga Kledi në moshë të vogël, shkolla e baletit, Akademia, por të gjithë këto gjëra nuk mund tu bënin.

-Në cilat vende është xhiruar filmi “Passo a due”?
Filmi është xhiruar në vendet italiane dhe në vendet aziatike.

-Kur u shfaq filmi cilat ishin përshtypjet e shqiptarëve të tjerë në Itali?
Filmi është pritur shumë mirë. Por duke qenë balerin, italianët gjithmonë i etiketojnë artistë. Pra duke qenë balerin ti nuk mund të bësh diçka tjetër që në këtë rast ishte filmi. Por unë isha shumë i sadisfaksuar nga interpretimi sepse ishte roli im.

-Vini për pak ditë në Shqipëri, por gjatë kësaj kohe jeni i ftuar dhe në shkollën e baletit. Çfarë do të marrin nga ju nxënësit e rinj?
Më vjen mirë që do të jap një mësim baleti në këtë shkollë. Është një mësim baleti që do të zhvillohet me grupet e mëdha, por të shikojmë se si do të shkojë ky mësim baleti.

-Ç’ mund të na thoni për zhvillimin e baletit klasik?
Baleti klasik ka gjithmonë ato tradicionet e veta që ka pasur. Çdo shtet ka të tijat, por në fakt baleti klasik në Itali është shumë përpara sidomos baleti i Scalas. Ajo është një shkollë e përparuar dhe e modernizuar. Në fakt ne në vendin tonë këtë gjë e kemi pak problem. Këtu tek ne në balerinët e sotëm un shoh që nuk është ajo frymëmarrja e duhur. Nuk është se kanë mbetur balerinët mbrapa, por me këtë dua të them se ka mbetur mbrapa metoda. Ne në vendin tonë kemi mbetur akoma me metodën ruse të viteve ’50. Unë mendoj se kjo metodë duhet që të ndryshohet, por në fakt zhvendosja është shumë e mirë sepse ne kemi një balet shumë të fortë. Baleti jonë është më shumë për meshkujt, ndërsa për femrat është pak më e vështirë pasi duhet të jetë stil më francez.

-Ju jeni për ndryshim të stilit të kërcimit të baletit në shkollën shqiptare?
Unë jam për një ndryshim dhe mendoj se duhet që të hyjë kjo fryma moderne që është gjithandej. Ndërkohë që në Itali ka kohë që është futur kjo frymë moderne në balet.

-Pak më parë ju u shprehët se keni dëshirë që të vini në skenën shqiptare me baletin“Romeo e Zhuljeta”. Por kur mund t’ju shohim të ngjiteni në skenë për publikun?
Unë do të doja që të ishte sa më shpejt. Mendoj se ndoshta nga dimri nëse do të biem dakord për shumë gjëra baleti “Romeo e Zhuljeta” do të ngjitet në skenë.

-Sa herë që vini ju i takoni profesorët tuaj. Si janë këto takime?
Unë tani sapo isha me profesor Agron Aliajn. Gjatë këtyre takimeve unë ndjej nostalgji, pasi kemi punuar për shumë vite bashkë.

-Në interpretimet tuaja keni dhe një kolege shqiptare Ambeta Toromani. Si është organizuar aktiviteti juaj?
Me Ambeta Toromanin ne punojmë bashkë tek programi “Amici”, por mund të punojmë dhe jashtë tij dhe shkojmë gjithmonë bashkë si çift balerinësh nëpër kërkesat e ndryshme që na bëjnë për shfaqje të ndryshme në Itali.

-Keni ngritur dhe një shkollë në Itali. Cili është aktiviteti i saj?
Unë kam katër vjet që kam ngritur shkollën “Kledi Academy” në Itali. Është një shkollë private dhe e hapur për të gjithë dhe ka kurse profesionalë për nxënësit që janë më të talentuar, por ashtu ka edhe kurse për ata që e kanë hobi baletin.

-Jashtë baletit si e kalon kohën balerini Kledi Kadiu?
Jashtë baletit edhe unë argëtohem, dal nëpër lokale të ndryshme, etj. Por në fakt baleti na merr shumë kohë. Ai është një disiplinë dhe një art që të merr shumë kohë nga jeta e përditshme. Nuk është se kam shumë gjëra si: pushim apo kinema.

-Shumë balerinë të rinj shqiptarë tashmë ju kanë identifikuar si idhullin e tyre. Cili është mesazhi që do ju përcillni atyre që të jenë po kaq të suksesshëm sa ju?
Mesazhi im për balerinët ka të bëjë me disiplinën, pasi ajo mungon. Nuk është më ajo disiplinë që ka qenë më parë. Mungon disiplina për mësuesit, disiplina kur hyn në sallë, disiplina dhe për veten tënde sepse është një art që duhet që të kesh respekt për atë që bën.