-Projekti juaj më i fundit muzikor është “Peçi Festival ‘08” ku ju interpretoni në disa koncerte. Çfarë mund të na thoni rreth këtij festivali?
Po të flas për koncertin e datës 11maj, ai ishte një teatër muzikal. Pra nuk ishte një koncert ku artisti hyn statik dhe këndon pjesët e tij, por ai ishte me lëvizje dhe marrëdhënie me pjesëtar të tjerë të koncertit që ishin aktori dhe balerinët. Ishte një koncert shumë i vështirë dhe shumë i bukur. Në të gjitha pikëpamjet ai ishte realizuar shumë bukur si nga ana skenike, muzikale si dhe në lidhje me marrëdhëniet me partnerë në shfaqje. Ishte një koncert i veçantë në llojin e tij dhe për këtë duhet falënderuar Aleksandër Peçi që është një kompozitor i shquar, regjisori i shfaqjes Met Xhelili, aktori i talentuar Dritan Boriçi si dhe balerinët të cilët interpretuan nën koreografinë e mjeshtrit Agron Alija. Një falënderim i takon dhe drejtorisë së TKOB për Zhani Cikon, i cili ishte dhe drejtor artistik i këtij koncerti që mundësoi këtë koncert dhe krijoi të gjitha kushtet që ky koncert të shkonte shumë mirë që nga provat deri në fazën finale.

-Koncerti “Diellësia” është interpretimi juaj i radhës në këtë festival. Si do të prezantohet përpara publikut?
Këtu është një koncert simfonik për piano dhe orkestër dhe koncert për violonçel dhe orkestër. Këtu unë kam një pjesë të titulluar “Homazh për Puçinin” dhe Peçi ka kohë që ma ka propozuar këtë pjesë. Ai e ka menduar pjesën, pasi sivjet është viti i Puçinit dhe me këtë rast u gjet mundësia që ai të gjente hapësirë për ta futur në këtë koncert.

-Jeni sopranoja e parë TKOB, por sa vite keni që interpretoni në skenën operistike?
Unë jam soliste e parë e TKOB që nga viti 1991. Unë kam 20 role të para të interpretuara në skenën operistike. Ndër këto mund të përmend Violetën tek opera “Traviata”, Amelia në “Ballo me Maska” e Verdit, Xhilda tek “Rigoleto” e Verdit, Pamina tek “Flauti magjik” e Moxartit, Norma tek opera “Norma” e Belinit, Ço ço San tek “Madam Butterflye” e Puçinit, Mimi tek opera “La Bohem” e Puçinit, Liu tek “Turandot” e Puçinit, Margerita tek “Fausti” si dhe plot role të tjera.

-Një karrierë shumë e pasur artistike shpërblyer me shumë duartrokitje nga publiku. Por cili është roli që ju ka lënë më shumë mbresa?
Për këngëtarët të gjithë rolet janë njësoj. Interpreton me shumë dashuri dhe me shumë kujdes, por do të veçoja rolin e Ço ço Sanit tek vepra operistike “Madam Butteflye”, rolin e Normës tek “Norma”, Amelia në “Ballo me Maska” e Verdit.

-Cili është roli që ju keni pasur dëshirë që të interpretoni por nuk keni mundur?
Nuk them se kam ndonjë peng në karrierën time sepse muzika është pafund në opera ka plot, por të gjitha operat që më janë afruar i kam interpretuar dhe nuk mund të them se kam ndonjë peng dhe aq më tepër se kam akoma kohë dhe do të kem mundësi që të interpretoj dhe shumë role të tjera.

-Thatë se jeni soliste e parë e TKOB që nga viti 1991. Cila ka qenë periudha më e vështirë dhe më e bukur e karrierës suaj artistike?
Nuk mund të them se kam periudha të vështira, por unë mund të flas vetëm për periudha të bukura dhe këto i përjeton artisti gjithmonë kur interpreton sidomos role të vështira që e bëjnë të përjetojë shumë emocione në skenë. Kjo mua më ka ndodhur në role të mëdha, në role të vështira teknikisht dhe muzikalisht që me të vërtetë je lodhur, ke punuar, por në fund ke marrë atë suksesin për atë që ke arritur.

-Marjana Leka përveçse soliste e parë e TKOB është pedagoge. Si janë të ndërtuar marrëdhëniet me studentët?
Prej disa vitesh unë jam pedagoge e jashtme në Akademinë e Arteve ku jap lëndën speciale kanto dhe kam disa studente që i mësoj. Unë kam shumë afërsi me studentet i trajtoj si shoqe. Komunikoj shumë thjesht me ato dhe nuk mbaj distanca mundohem që ti jem afër për çdo gjë. Studentet i ndihmoj shumë dhe them se edhe mësimdhënia është një eksperiencë shumë e bukur.

-Shumë vite interpretimi në skenën operistike shqiptare, por sa e vështirë ka qenë për ju që të arrini këtë karrierë artistike?
Nuk është e lehtë, pasi është një profesion që kërkon shumë mund dhe shumë punë. Unë jam nga ato që kam punuar dhe vazhdoj që të punoj shumë, për të qenë gjithmonë sa më mirë dhe të arrij atje ku duhet.

-Si kanë nisur fillimet e tua në muzikën lirike?
Fillimet e mia kanë qenë në korin e operës. Kur kam mbaruar Akademinë e Arteve e tillë ishte situata që nuk kishte vend për soliste në opera. Gjatë kësaj kohe unë kam studiuar unë kam ndenjur kot, pasi synimi im ishte që të bëhesha soliste dhe përgatita disa role. Jam paraqitur për herë të parë me rolin e Violetës me operën “Traviata” që më dha atë viston për tu bërë soliste. Më vonë erdhën dhe dy role të tjera Mimima në “La Bohem” dhe roli i Mrikës në operën “Mrika” që me të vërtetë mu dha e drejta që të kaloj në repertorin e solistëve ku më vonë erdhën dhe role të tjera dhe koncerte pa fund.

-Ju ka ndodhur që të keni pasur frikë se mos ju tradhtonte zëri përpara një koncerti apo vepre operistike?
Jo nuk kam pasur asnjëherë frikë se mund të ndodhte kjo gjë. Në momente të caktuara vetëm kur kam qenë e sëmurë, me rrufë, me alergji apo një ftohje e lehtë që organizmi nuk është në gjendjen e zakonshme dhe vetëm në këto raste ka ndodhur që të kem një dyshim, por jam munduar që të këndoj me kujdes dhe asgjë të mos kuptohet në publik.

-Si ju lindi pasioni për muzikën lirike?
Unë kur kam qenë e vogël nuk kam kënduar, dëshirë kisha, por nuk është se kisha shfaqur këtë dëshirë, por duke parë në televizion fillimisht më pëlqente baleti klasik mund të isha bërë balerinë, por nuk kisha të dhëna për balerinë, por në vetvete e ndiqja shumë. Ndoshta kjo ka qenë ajo që më ka bërë që të tërhiqem nga muzika klasike. Më vonë shumë rastësisht kam kuptuar që kam një zë natyral për opera dhe vendosa që të ndryshoj rrjedhën e jetës sime. Kalova nga shkolla e mesme teknologjike sepse unë nuk kam mbaruar Liceun Artistik dhe konkurrova në Akademinë e Arteve dhe në fakt ashtu ndodhi unë konkurrova dhe fitova dhe ja ku jam dhe sot.

-Si është bashkëpunimi me regjisorët dhe kë do të veçoni nga ata?
Unë kam pasur rast që të bashkëpunoj me shumë regjisorë, por shfaqjet kryesisht në teatër janë vënë nga Nikolin Gurakuqi. Nën drejtimin e tij janë vënë shumë role ku unë kam interpretuar dhe ka qenë një bashkëpunim shumë i mirë që e kam vlerësuar shumë.

-Gjatë karrierës suaj artistike çfarë mbani mend ndonjë gjë të veçantë?
Artisti ka plot momente të bukura dhe unë dua të veçoja vitet kur kam fituar dhe shumë çmime. Në konkursin e operës italiane në Gjermani kam fituar çmim të parë dhe ka qenë një moment shumë i bukur i jetës sime. Por momente të bukura janë dhe jo pak çmime që kam marrë në Shqipëri ku është çmimi i dytë në konkursin “Tefta Tashko Koço” dhe pastaj kam marrë në Mantova në Itali çmimin “Katia Riçareli” ku edhe kam kryer dhe një specializim në akademinë lirike të këtij qyteti. Kam marrë çmimin e parë “Marie Kraja” në konkursin ndërkombëtar “Marie Kraja” si dhe çmimi i revistës “Kult 2005” që ishte i fundit ku u shpalla këngëtarja më e mirë lirike e vitit.

-Sa e vështirë është që një artist ti përkushtohet familjes?
Kuptohet që është e vështirë dhe karriera dhe familja. Unë jam munduar që karrierën pa diskutim që ka qenë pikësynimi im, por dhe familja ka qenë dhe është shumë e rëndësishme që më ka mbështetur shumë gjatë kësaj kohe dhe pa atë unë nuk do të di se çdo të bëja.

-Në komunitetin artistik ka xhelozi dhe sa ndikon kjo tek ju?
Sigurisht që ka xhelozi, ka prapaskena, ka veprime të turpshme dhe ndoshta dhe nga ato persona që nuk e ke pritur dhe ti e ke menduar se i ke të afërt. Por për këto nuk ja vlen sepse unë i kam hedhur pas dhe dua të vazhdoj përpara të shikoj anën e mirë timen dhe të mos i përjetoj këto gjëra sepse është skena ajo që të vlerëson por edhe publiku.