-Flimi “Sekretet” sapo është prezantuar premierë për publikun. Ju në këtë film keni rolin kryesor. Ç’mund të na thoni diçka rreth personazhit tuaj?
Në film unë interpretoj personazhin e Landit një djalë që e kanë dhunuar në dy sistemet si në dhunimin psikik, por edhe në atë fizik. Ai është një djalë fshati, por me shumë gjëra të bukura brenda tij dhe si të gjithë që në atë kohë që flet filmi përpiqeshin të vinin në Tiranë. Për fatin e keq të tij ai fejohet me një vajzë dhe kur e kupton që ajo e tradhton ky e lë dhe që aty fillon dhe persekutimi që i bëjnë Landit. Ky persekutim vazhdon dhe në një sistem tjetër demokratik postkomunist që shumë pak ndryshon nga sistemi komunist për të mos thënë që nuk ndryshon aspak. Kjo gjë Landin e bën që të shkatërrohet akoma më tepër dhe të humbasë dhe besimin tek njerëzit dhe i vetmi mik që ka është qeni i tij. Më vonë krijohet në spital dhe lidhja me Erën që është një lidhje e sinqertë mes dy njerëzve të vuajtur.

-Në film gjithmonë flitet për një sekret, por cili është sekreti i Landit?
Aty nuk është se flitet vetëm për sekretin e Landit. Aty është sekreti i një shoqërie, e cila asnjëherë nuk është përpjekur që të thotë të vërtetën mbi vetveten. Aty është sekreti i mjekut, është sekreti i të sëmurëve të tjerë të pavijonit, është sekreti i Erës, është sekreti i Landit, etj. Pra janë sekrete të një shoqërie, e cila ishte e dekompozuar dhe që nganjëherë ndoshta është mirë që ato sekrete ti lëmë ashtu sipas mesazhit që nxjerr filmi sepse ndoshta është shpejt për ti hapur ato letra. Pra ky është dhe mesazhi i filmit.

-Kur u njohët me rolin që do të interpretonit në filmin “Sekretet” dhe cilat ishin ndjesitë që patët për personazhin?
Unë jam njohur përpara dy vitesh dhe skenari i filmit më pëlqeu shumë, por sidomos figura e Landit që është vërtetë një figurë shumë e bukur dhe shumë e vështirë. Të gjitha këto ishin joshjet që më bënë që ta interpretoj këtë rol. Për personazhin e Landit unë sigurisht që dua të falënderoj regjisorin Spartak Pecani që ma besoi mua këtë rol, pasi është vërtetë një rol shumë i vështirë dhe ai tregoi një besim shumë të madh tek unë. Për filmin jemi përpjekur që të gjithë bashkë që të bëjmë një punë sa më profesionale, sa më njohëse dhe mishëruese.

-Për personazhin e Landit sa keni punuar për të arritur atë që donit, pasi siç thatë dhe vetë është një personazh i vështirë?
Për personazhin kam punuar shumë. E para ka qenë që të njihja mirë fenomenin që kishte këtë kategori njerëzish, problemet që kanë, nëpërmjet bisedave me mjekë, me specialistë, me psikologë, kam shkuar nëpër spitale, shumë punë parapërgatitore është bërë dhe me regjisorin dhe me asistentët që merreshin me aktrimin të cilët i falënderoj sepse më kanë ndihmuar vërtetë shumë. Pra është bërë goxha punë parapërgatitore në mënyrë që në xhirim të mos kishim dilema, por këtë punë parapërgatitore ta mishëronim, ta bënim sa më të prekshme dhe sa më profesionale.

-Në film interpretojnë dhe një sërë aktorësh të tjerë të njohur të kinematografisë shqiptare. Si u ndjetë përkrah tyre?
Për mua ishte një mrekulli që të dalësh të punosh me Ndriçim Xhepën dhe Enver Petrovcin që dihet se janë aktorë gjigandë. Për mua është një nder, krenari dhe një përgjegjësi shumë e madhe sepse nga ata mëson shumë. Në çdo sekondë të punës me ta mëson, përveçse faktit që janë aktorë të jashtëzakonshëm ata kanë dhe përvojë të tillë si në film dhe në teatër, por po kështu unë nuk mund të rri pa përmendur dhe koleget e mia më të reja në moshë sepse njohja dhe të mësuarit në këtë profesion nuk ka fund kurrë, pasi mund të mësosh dhe nga një njeri që është më i ri se sa ty në moshë profesionale. Pa dyshim që edhe këto unë i falënderoj shumë sepse më kanë ndihmuar dhe unë kam mësuar prej tyre.

-Cilat kanë qenë vendet për xhirimin e filmit “Sekretet”, pasi në film janë disa skena shumë prekëse?
Për mendimin tim për pjesën e xhirimeve në Kinostudio, një meritë të jashtëzakonshme ka Durim Neziri që është një skenograf dhe kostumograf i jashtëzakonshëm. Unë kur kam hyrë për herë të parë në vendet e xhirimit, sepse pjesa e brendshme e spitalit, interni i spitalit u bë në Kinostudio, dhe kur jam futur për herë të parë i kam thënë Durim Nezirit: “Bravo je gjigand”, pasi e kishte bërë jashtëzakonisht mirë. Vendet e xhirimit i ka zgjedhur ai në bashkëpunim me regjisorin dhe ato janë të mrekullueshme. Nuk ka rëndësi se ku janë xhiruar, por rëndësi ka që ato janë të gjetura shumë bukur. Këto vende rrinë brenda filmit dhe specifikës së veçantë që ka filmi si: çmendi nga brenda, çmendi nga jashtë, fshati etj.

-Në film i vetmi mik i juaj është një qen, por në jetën reale si silleni me kafshët?
Unë në fakt kam shumë pasion për kafshët megjithatë doja që të falënderoja shumë dhe mjeshtrin që stërviti qenin Tahir Baçovën sepse ka bërë një punë të jashtëzakonshme. Me qenin unë isha i detyruar të bëhesha mik. Ne rrinim shumë bashkë në mënyrë që të krijohej një marrëdhënie e vërtetë mes miqsh sepse faktikisht qeni është miku i vetëm i Landit. Me qenin që në film është mik me Landin unë kam punuar që përpara se të fillonim xhirimet.

-Prapaskenat janë gjithmonë me gjëra pikante. Por gjatë xhirimeve çfarë ka ndodhur?
Në film kanë punuar të gjithë mirë, ishte një grup pune shumë i mirë që nuk pati asnjëherë asnjë konflikt, pasi të gjithë u përkushtuan punës me shumë devotshmëri. Ne ia kemi kaluar shumë mirë dhe për këtë i falënderoj që të gjithë. Por gjatë xhirimeve ka plot pjesë që mund të bëjnë dhe për të qeshur si improvizime apo dhe gabime. Ishte një moment që ne po xhironim dhe ishte një plan kur po ecnim në Zvërnec buzë bregut dhe ec e ec, por Taku nuk po thoshte stop, pasi regjisori thotë aksion dhe në fund thotë stop, por ai na la të ecnim për shumë kohë dhe po futeshim në baltë, por në atë kohë i bërtet Ndriçimi: “ O Taku ku pa na fut or burrë”, por të kësaj natyre kishte dhe shumë pjesë të tjera.

-Muzika në film të krijonte një ndjesi të veçantë. Ju si e përjetoni këtë për filmin?
Muzika është vetëm meritë e Adrian Hilës, pasi dihet që ai është kompozitor i madh. Unë shtëpinë e kam shumë afër me studion e Hilës dhe kur e kishte parë filmin të montuar, por pa kolon zanore më mori në telefon dhe më tha e kam parë filmin pesë herë dhe është shumë i mirë. Unë i thashë që për mua filmi nuk do kompjuter, por do muzikë me instrumente, sepse filmi është shumë njerëzor. Nëse ai do të bënte një muzikë të kompjuterizuar ajo mbase do ta ftohet pak atë ndjesinë në film. Për mua është një gjetje shumë e mirë e Adrian Hilës flauti që të kujton pak arbëreshët, shumë njerëzor, pra muzika është kryevepër.

- Gjëja fundit që do të thoshit për filmin “Sekretet”?
Për mua është një sfidë e madhe sepse është roli i parë kryesor në filmin e madh kinematografik. Pa diskutim që ai ishte një sfidë e madhe, një film me partner të mrekullueshëm, me staf krijues nga më të mirët në Shqipëri. Pra për mua ishte një sfidë madhe dhe nuk do të justifikoja dot besimin, nuk do të arrija të bëja dot një figurë të tillë të vështirë. E dyta është se unë jam aktor që kam shumë eksperiencë në tetar dhe në film nuk është se kam shumë eksperiencë dhe kjo ishte një sfidë e madhe sepse është ndryshe të interpretosh në film dhe ndryshe në tetar. Shpresoj që ta kem bërë mirë punën time në film.

-Mendoni se ky rol do të hapi rrugën drejt filmave të tjerë kinematografik?
Kjo do të shihet më vonë, sepse nëse unë do ta kem bërë punën mirë besoj se ky rol do të jetë i tillë, por nëse unë nuk do ta kem bërë punën mirë besoj se jo.