Duket si një slogan kozmetik. Por për Olti Xhezon është një filozofi jetësore. Sepse ai di gjithmonë se ç’është i zoti të bëjë. Si në kohën kur merrte pjesë në konkurse bukurie, ashtu dhe kur përpiqej të ndërtonte një karrierë juristi. Mund të ndeshesh me paragjykime. Të shihesh thjesht me syrin e një bukuroshi dhe kaq. Por ja, Olti ia doli të ketë një karrierë prej vërteti. Duke hequr dorë nga televizioni ama, të cilit tani i kthehet thjesht për kënaqësi

Klaudeta Skënderasi

Ishte veçse çështje ditësh. Sikur Olti të mos ishte shfaqur në skenën e “Netët e klipit shqiptar”, ne ekzaktësisht ato ditë ishim duke qëndisur një shkrim ku merreshim gjerë e gjatë me ca personazhe, që prej kohësh janë zhdukur pa lënë nam e nishan. E ju me siguri që jeni dakord me ne: Olti Xhezo deri para pak ditësh ishte një nga këta. Nuk ishte shfaqur në ndonjë spektakël, nuk kishte dhënë asnjë intervistë, nuk e kishim parë as në ndonjë foto paparacësh. Por për fat të mirë, ne dhe Olti shpëtuam, nuk e botuam shkrimin dhe u gjendëm shpejt e shpejt në zyrat e “Deliart Association”, ku na priste djali simpatik, që për hir të së vërtetës, çfarëdo që të bëjë, edhe ministër sikur të zgjidhet një ditë, do të vazhdojë ende të quhet Mister-i i parë shqiptar. E duke e parë si të tillë, nuk e gjetëm aspak pa vend faktin që para se të pozonte për fotografin, kërkoi si fillim të vendoste një shtresë make up-i, që në foto lëkura të dilte sa më kompakte.

Nuk janë zakone prej Mister-i këto, që është mësuar të pispilloset e lustroset. Jo, jo. S’ka të bëjë fare me këtë. Sepse Olti është nga ata që më mirë se kushdo e di se ç’do të thotë të kurosh imazhin. E pavarësisht se nuk i ka pëlqyer kurrë që të tjerët t’i shohin vetëm sytë e kaltër e trupin e gjatë, e di mirë se sa rëndësi ka të kesh një pamje të kuruar. Qoftë edhe atëherë kur prej vitesh i veshur me kostum e i mbërthyer me kravatë, mbyllur brenda një zyre ministrie, ngjit e zbret po të njëjtat shkallë, përshkon të njëjtat korridore e nuk mban nëpër duar skenare spektaklesh, por shkresa e dosje. Po ç’lidhje ka Olti me këto? Ja që ka!

Sepse, nëse shumëkush e mban mend si djalin e spektakleve, shumë të tjerë janë mësuar ta shohin ndryshe: si drejtor i Marrëdhënieve me Jashtë në Ministrinë e Drejtësisë, para kësaj si inspektor në po të njëjtën Ministri dhe shef i zyrës juridike në një Njësi Bashkiake. Shumëkush mund ta ketë parë si një djalë konkursesh bukurie dhe kaq. Por ata që e njohin mirë, e dinë se Olti Xhezo nuk është aspak Mister-i që di të buzëqeshë bukur, por Olti që ka një karrierë prej vërteti, që ndonjëherë mbase edhe mund të shihet me dyshim, por ç’rëndësi ka! Fundja, gojët e liga le të thonë ç’të duan! Olti di të thotë këtë tjetrën: “Vërtet fillova të shfaqem si prezantues spektaklesh, por synimin e kisha tjetërkund”. Ja që një djalë që mban një titull Mister-i mund të përmbysë shpejt e shpejt ca klishe që thonë: “O i bukur, o i zgjuar. Rrugë të mesme s’ka”. Në fakt ka!

Para shtatë vjetësh ishte Mister-i i parë dhe juristi i 300-të, në mos më shumë, i vitit 2001. Vërtet kishte mbaruar studimet për drejtësi me mesatare të lartë, por ç’rëndësi kishte. Olti e dinte më së miri se një karrierë avokati nuk ia servirte askush në pjatë të argjendtë. Ama një karrierë televizive e kishte të siguruar. Me një llogari të thjeshtë fitonte kjo e dyta dhe, siç pohon edhe vetë Olti: “Bota e televizionit është sfidë më vete, por edhe një biznes fitimprurës. Dhe në atë kohë televizioni ishte mundësia më e mirë që më ofrohej”. Sigurisht që ishte mundësia më e mirë! Ai ishte një djalë i pashëm, i dalë nga një konkurs bukurie, një fytyrë e pranueshme për ekranin. Por, siç do ta tregonte koha vetëm pak më vonë, ishte edhe një djalë i zgjuar me këmbë në tokë, që e dinte mirë se ç’bënte. Ndaj edhe ai u shfaq në televizion vërtet, por nuk synoi kurrë të bënte atë që nuk mundej. Për shembull, të rrëmbente mikrofonin e të këndonte, të driblonte me batutat apo të kërcente në çdo spektakël. Që në fillim vendosi një pakt me veten: nuk do të synonte kurrë showman-in. Dhe nuk e bëri, as nuk kërkoi të jepte më shumë nga sa mund të jepte. Ama imazhin e shfrytëzoi, duke bërë edhe modelin, ndonëse rrallë. “Modeling-un e kam parë si një mundësi për të përfituar ekonomikisht, por nuk më ka pëlqyer ta ushtroj si aktivitet. Është nga ato gjëra që kurrë nuk të japin mundësinë për të shfaqur vlera të vërteta. Kam marrë pjesë vetëm në 2-3 sfilata në Kosovë dhe Maqedoni dhe kam qenë për ca kohë imazhi i një kompanie celulare”. Ndërkohë që në ekran provoi të drejtonte edhe spektakle bukurie, edhe Telebingon Kombëtare, edhe emisione për të rinj. Ama nuk shfaqi ndonjë ambicie kushedi se çfarë. S’kishte përse ta bënte, përderisa nga ajo anë ishte i qetë, për sa kohë që televizioni ngelej për të veçse një hobi dhe kaq. “Ndërkaq, fillova që paralelisht me televizionin të ushtroja edhe profesionin tim të juristit, që ka qenë që në fillim synimi im kryesor e që sigurisht do të mbetet i tillë”.

Jurist?! E kush do ta shihte me sy të mirë një djalë që, përveç diplomës, mban në dorë edhe një titull bukurie?! Ata që thonë se nuk do ta paragjykonin, me siguri gënjejnë! Kurse Olti nuk hamendëson në këtë pikë. Ai e ka provuar dhe e di mirë se ç’do të thotë. “Nëse tenton të jesh dikush, siç tentova unë televizionin, automatikisht zhvlerësohesh në kahun tjetër dhe përballesh po gjithmonë me të njëjtën gjë: ky që ka dalë nga televizioni le t’i ngelet televizionit. Punën e zyrës ta bëjë dikush tjetër. Jam paragjykuar dhe kjo ka ndodhur jo pak herë. Ndaj e pashë që t’i bëja të dyja paralelisht ishte e pamundur”.

Ishte momenti i duhur për të thënë “unë vlej” dhe ishte pikërisht momenti kur televizioni nuk e përmbushte më, sepse kishte ardhur koha t’i përkushtohej gjërave parësore. Ja pra, kjo ishte arsyeja që Olti i mungoi ekranit jo pak, por gati katër vjet rresht. Nuk u pa më spektakleve, emisioneve, faqeve të gazetave e revistave dhe u mbyll brenda zyrës së Ministrisë së Drejtësisë, jo më veshur me t-shirt e xhinse, por me kostum e kravatë. “E gjej veten komod në zyrë. Më shijon fakti i të qenit jashtë fokusit, larg vëmendjes, i përkushtuar njëqind për qind ndaj profesionit tim, i cili m’i lë të gjitha të tjerat dytësore. Të qenit personazh i njohur shpesh të bëhet barrierë, por, duke punuar fort, shkallët profesionale mund të ngjiten po aq shpejt sa i kam ngjitur unë, edhe pse vetëm 28 vjeç”.

Por do gënjente nëse do thoshte se gjatë gjithë kësaj kohe nuk i ka munguar ekrani. E megjithatë, arsyeja që u rikthye nuk ka të bëjë shumë me këtë, sesa me faktin që kësaj radhe situatat janë përmbysur. Sepse është njësoj si t’i rikthehesh një hobi të kahershëm, pasi i ke mbushur mendjen vetes dhe të tjerëve se je i aftë tjetërkund. Tani gjërat janë kryekëput ndryshe. Tani mund të bëjë televizion sa herë që t’i teket e t’i rikthehet sa herë që t’ia propozojnë (si kësaj radhe, kur Petri Bozo i propozoi të ishte drejtuesi i “Netët e klipit shqiptar”), ndërkohë që është i sigurt se prioritetet janë tjetërkund. Se tani karrierën, që aq shumë e synonte ndërsa të gjithë dyshonin dhe e quanin thjesht një djalë konkursesh bukurie, e ka. Ka përmbysur edhe të gjitha paragjykimet me të cilat është ndeshur jo pak herë dhe ka arritur në atë fazën kur i kthehet ekranit për kënaqësi e nuk e sheh më si mundësinë e parë e të vetme. Madje tani mund ta quajë edhe si kënaqësinë e fundit para se të lërë Shqipërinë. Po, po, të largohet. “Janë muajt e fundit këto. Në gusht do të nisem për në Angli. Aty më pret një master. Është një kualifikim më tepër, që do më ndihmojë edhe më shumë në karrierën time si jurist. Pas kësaj, do të synoj edhe më shumë sesa posti që kam aktualisht. Do të qëndroj një vit aty dhe pastaj do të kthehem sërish”. Po, kështu thonë të gjithë: “Pastaj do kthehem sërish”. Në fakt Olti duket se ka shumë seriozisht kur e thotë këtë. E ka ndarë mendjen që të qëndrojë vetëm një vit, pastaj të rikthehet me synime të tjera, që kanë të bëjnë përherë e gjithmonë me profesionin e vetëm me profesionin. “Largimi nuk ka për të qenë i lehtë, por një vit nuk është shumë. Për sa kohë që mbart një qëllim, them se do kalojë shpejt”.  

Urojmë vërtet të kalojë shpejt dhe gjatë kësaj kohe, derisa ai të kthehet, nuk do bëjmë më shkrime për të pyetur: “Po ky Olti, nga u zhduk?!”.