-Jeni autor i dramaturgjisë shqipe, por shumë radhë shikohen drama shqipe në skenën teatrore. Sipas jush përse ndodh kjo?
Historia e dramës shqipe është një histori e varfër dhe ecën me të njëjtën zhvillime të teatrit shqiptar. Drama shqipe ka një histori të shkurtër jo më shumë se sa 100 vjeçare. Por siç dihet teatri profesionist ka një jetë dhe më të shkurtër se sa drama shqipe. Në këtë kuptim drama shqipe përballet me sfida të jashtëzakonshme që janë sfidat që filluan pas viteve ’90, sfida të cilat kanë të bëjnë me hapjen e teatrit shqiptar. Me hyrjen në teatrin shqiptar të një repertori, i cili për 50 vite me radhë ishte i ndaluar që do të thotë se kjo gjë e vështirëson edhe më tej pozicionin e dramës shqiptare që tashmë asaj i duhet të përballet me pjesë që vijnë nga jashtë të cilat janë të një kualiteti shumë të lartë çka do të thotë që ato pak dramaturg shqiptar duhet patjetër që të hyjnë në kompeticion, në konkurrim, pra nuk mjafton që të shkruash një dramë shqipe dhe për këtë arsye ajo të vihet në skenë, por duhet që të shkruhet një dramë e mirë shqipe.

-Si dramaturg si e shikoni zhvillimin e teatrit shqiptar?
Ne kemi të trashëguar një sistem teatror prej epokës të komunizmit dhe ky sistem teatror pësoi tronditje të rënda dhe goditje të rënda pas viteve ’90 të cilat ishin aq vdekjeprurëse për sistemin teatror sa që paralizuan një pjesë të madhe të këtij sistemi. Por mendoj se tashmë çështja është se si mund ta rikuperohet sistemi dhe si mundemi ne që ta fusim sistemin teatror shqiptar në kushtet e një tregu liberal. Kjo kërkon pa dyshim mbështetje të madhe politike dhe publike. Kemi një ligj të aprovuar për teatrin para dy vitesh, i cili nuk zbatohet dhe është e dyta herë që ndodh kjo punë. Kemi pasur dhe një ligj në vitin 2000 ,i cili nuk u implementua për asnjë ditë. Ndërkohë që u bë një ligj tjetër, i cili përsëri nuk implementohet dhe kjo do të thotë që teatri është jashtë vëmendjes së ligjvënësve shqiptarë, jashtë vëmendjes së ekzekutivit shqiptar, jashtë vëmendjes së instancave të tjera të cilave i takon zbatimi i këtij ligji. Pra ligji për teatrin nuk zbatohet sepse nuk ekziston vullneti politik i ligjvënësve dhe i njerëzve të ekzekutivit shqiptar për të krijuar fondin publik për teatrin ashtu si e parashikon ligji.

-Cili është raporti i dramaturgjisë së huaj me atë shqipe në teatrin shqiptar dhe çfarë i duhet dramaturgjisë shqipe që të bëhet më e prekshme?Dramaturgji shqiptare quhet ajo dramaturgji që shkruhet në gjuhën shqipe. Duke u shkruar në gjuhën shqipe ajo mbart të gjithë mentalitetin e një populli apo të një kombësie të caktuar siç është dhe populli jonë. Por problemi është se siç ndodh rëndom në letërsi, në art, etj, ku ne kemi preferenca të ndryshme si p.sh më shumë mund të dëgjojmë muzikë të huaj se sa shqiptare, preferojmë të blejmë më tepër një autor të huaj se sa një autor shqiptar e njëjta gjë ndodh dhe me dramën shqipe. Por siç e thashë dhe pak më lart problemi është se nuk mjafton që të shkruash dramë shqipe. Problemi është se ne duhet që të shkruajmë dramë shqipe të një kualiteti të lartë, të shkruajmë dramë të një kualiteti të aftë që prodhon një vepër të aftë për të hyrë në kompeticion dhe në konkurrencë me dramaturgjinë bashkëkohore, pra kjo është ajo që duhet sot për dramaturgjinë shqiptare siç ndodh rëndom në të gjitha gjërat e tjera.

-Jeni autor i veprës teatrore “Allegretto Albania” fituese në konkursin kombëtar të dramës shqipe në vitin 2007. Ç’mund të na thoni rreth veprës së shkruar nga ju që tashmë është premiera e radhës në skenën teatrore shqiptare?
“Allegretto Albania” është një komedi serioze që do të thotë një komedi e zezë ose e errët, e cila tenton që të bashkojë bashkë tragjedinë me komedinë. Drama kërkon që të bashkojë emocionin tragjik me emocionin komik, tenton që të krijojë një të qeshur, e cila buron nga halli në të cilin ndodhen personazhet. Hallin konkret në të cilin ndodhen personazhet në dramë është ngujimi, ku personazhet ndodhen për motive të gjakmarrjes. Nga ana ironike, sarkastike e dramës është fakti se si një pjesë e shoqërisë civile përfiton nga fakti se kemi disa familje të ngujuara dhe shkruajnë projekte, marrin para dhe i sjellin kësaj familjeje disa ndihma të cilat janë pjesë e absurditetit të jetës shqiptare.

-Komedia e zezë “Allegretto Albania” siç e quani dhe ju është e vendosur më parë dhe në skenën teatrore të Shkupit. Ç’mund të na tregoni rreth kësaj vënie në skenën teatrore?
Komedia e zezë “Allegretto Albania” është vendosur vjet në skenën teatrore të Shkupit ku u luajt nga trupa e Teatrit Kombëtar Shqiptar të Shkupit. Vepra teatrore “Allegretto Albania” kishte regjisor kolegun tim dhe pedagogun e Akademisë së Arteve në Tiranë Alfred Trebicka. Vepra në atë kohë është pritur shumë mirë nga publiku.

-Vepra vjen premierë në skenën teatrore me një temë shumë prekëse, por me nota humori. Si mendoni se do të pritet nga publiku?
Unë besoj se vepra do të ketë impakt tek publiku. Zakonisht shfaqja matet për shikueshmërinë gjithmonë natën e dytë sepse natën e parë gjithmonë ka një protokoll me njerëz të ftuar, etj. Mendoj se zakonisht kur spektatorët e natës së parë flasin mirë për shfaqjen kemi spektatorë dhe natën e dytë, por kur flasin keq nuk ka spektatorë, kështu që duhet të shohim dhe sonte reagimin e publikut.

-Drama që keni shkruar dhe tashmë është ngjitur në skenë teatrore trajton një temë aktuale dhe të prekshme për publikun. Kur shkruani drama gjithmonë temave aktuale i referoheni?
Kur shkruaj drama unë nisem nga fakti që gjithmonë teatri duhet të jetë një institucion në të cilin spektatori duhet të vetindentifikohet me problemin që i shfaqet. Meqenëse kemi një spektator të vitit 2008 duhet të kemi dhe një problematikë të vitit 2008.

-Në fushën e dramaturgjisë do të kemi ndonjë projekt tjetër nga ju?
Projekti i radhës është vepra teatrore “Putargat e thata”. Ky është një projekt që unë po e realizoj në teatrin “Migjeni” të qytetit të Shkodrës. Në vepër do të jenë dy aktorë shumë të mirënjohur të skenës shqiptare që janë Beb Shiroka dhe Paskualina Shllaku, por do të jenë dhe dy studentë të Akademisë së Arteve. Vepra teatrore “Putargat e thata” do të vihet në skenën teatrore prej këtyre katër aktorëve. Unë po punoj dhe regjinë e kësaj pjese teatrore dhe shpresoj që premiera e shfaqjes teatrore të jetë në muajin maj në teatrin “Migjeni”me shpresën që cilësia e saj do të jetë e tillë sa ne mund ta shfaqim dhe në skenën e Teatrit Kombëtar dhe në skenat e tjera teatrore.