Shumë shpejt në RTSH do të fillojë një serial i ri televiziv shqiptar i titulluar “Dhimbja e dashurisë”. Ç’mund të na thoni për këtë produksion, që është realizuar nga ju?
Shpresoj se filmi im i ardhshëm, që quhet “Dhimbja e dashurisë” do të jetë një e papritur e këndshme për publikun. Me pak fjalë “Dhimbja e dashurisë” është prodhim i serialeve, të cilët për disa vite i kanë munguar ekranit të televizionit tonë, por që tani po rikthehen përsëri me një kastë aktorësh të zgjedhur dhe me një ekip realizues nga më të mirët që është sot në Shqipëri. Seriali është ndërtuar mbi një temë, e cila shpresoj se do të ketë një impakt , një pikëtakimi të fortë me spektatorët, sepse është jeta e përditshme në qendër të tij. Janë hallet, problemet, dëshira, vështirësitë, konfliktet, që jetojmë të gjithë sot. Ne e shikojmë çdo ditë, që njerëzit kanë probleme, dhe këto probleme vijnë në ekranin e televizionit nëpërmjet këtij seriali artistik të gjatë prej 10 orësh. Çdo seri është nga një orë, skenari është shkruar nga Bashkim Kozeli, një dramaturg i njohur dhe me një veprimtari dhe krijimtari shumë të gjerë në fushën e dramës, filmit, poezisë, por edhe të prozës dhe tregimeve. Është një skenar që premtonte shumë për të pasqyruar jetën e përditshme, por dhe premtonte pasi kishte dialog të mprehtë dhe situata vërtetë të papritura, të ndera dhe konfliktuale, që ta japin dorën për ta bërë më tërheqës. Seri pas serie të krijosh atë mundësi, që spektatori të bie në “kurth” për ta ndjekur atë gjithmonë dhe më shumë me dëshirë.
Cila është historia tek seriali “Dhimbja e dashurisë”?
Është historia e një vajze, e cila ka qenë e internuar për disa vjet dhe rikthehet sërish në Tiranë, ku kërkon që të vendosë raportin që ka pasur. Në këtë rol që është dhe kryesori, interpreton aktorja Anila Bisha një nga aktoret më të mira të filmit, e cila ka ditur që të përballojë me shumë sukses, por dhe me gjetje origjinale një rol të vështirë, sepse është një rol në dy kohë. E para kur ajo ishte në gjendje vërtetë të rëndë, dhe në kohën e sotme kur fillon të kërkojë djalin e saj, të cilin kujton se e ka të humbur, por në fakt ai jeton. Mbi këtë është ndërtuar e gjithë fabula e filmit, pra është historia e një nëne të re, e cila kërkon me çdo kusht të dijë të vërtetën mbi birin e saj, mbi një familje të shkatërruar pa dashje nga diktatura. Por në film janë dhe tema të tjera familjare.
Cilët janë aktorët kryesorë që interpretojnë në këtë serial?
Në serial janë disa vajza të reja të interpretuar nga studentë të Akademisë së Arteve, por edhe nga aktore që nuk vijnë nga akademia, të cilët japin shqetësimin e vajzës shqiptare sot. Një prej tyre është linja e Almës, e cila përfundon prostitutë në Itali, dhe më pas kthehet në Shqipëri, ky rol interpretohet nga aktorja e talentuar Niada Saliasi, gjithashtu janë dhe dy vajza të reja njëra është Jonida Vokshi dhe tjetra është Eni Lila, që është motra e këngëtares së njohur Elsa Lila, e cila ka ardhur nga Italia dhe ka një rol vërtetë interesant. Është një vajzë me prindër të ndarë, që ka shumë probleme nga kjo ndarje, por dhe që përballon me shumë sukses një peshë të madhe, që i rikthehet asaj gjatë momenteve të ndryshme. Por përveç këtyre aktorëve, ka dhe një sërë aktorësh me përvojë të njohur në ekran siç është Petrit Malaj, Kastriot Çaushi, Marko Bitraku, Llesh Nikolla, si dhe shumë aktorë të tjerë. Po kështu një rol të veçantë ka dhe Ermela Teli, por këtu merre pjesë dhe aktorja jonë e madhe Hajrie Rondo, që është një nga patriaket sëbashku me disa aktore të tjera të moshës së saj, të cilat kanë vulën në teatrin dhe filmin shqiptar. Stafi i këtij filmi është ndër ekipet më të përgatitur në këtë fushë. Drejtori i fotografisë Astrit Omeri ka një bagazh të gjerë në prodhimin e filmave dokumentarë dhe artistikë. Fotografia dhe kuadri i tij është plot dritë dhe jetë. Ai ka ditur që të gjejë dritë hijet e duhura, për të dhënë ato konflikte dhe intriga që thuren dhe vazhdojnë gjatë filmit. Po kështu i tillë është dhe operatori i zërit Kristaq Kristo, i cili di të bëjë që të dëgjojmë dhe tingullin jashtë kuadrit. Po kështu dua të shprehem dhe për regjisorin e dytë të filmit Eli Bici, që edhe aktron në film. Ajo ka rolin e një gruaje pa fëmi, e cila ka ditur të mbushë barrën e madhe, që ka puna me një numër prej 34 aktorësh, pra sa ç’kanë 7 teatro në vendin tonë. Drejtori i filmit Arben Lami, i cili ka një përvojë dhe një përkushtim, ka ditur që të bëjë zgjedhjet mira gjatë xhirimit të filmit.
Si lindi ideja për të sjellë një tjetër serial televiziv, pas telenovelës “Njerëz dhe fate”?
Unë kam 40 vjet që punoj në RTSH, dhe mbaj mend që 35 vite më parë filloi prodhimi i filmit televiziv, ku në atë kohë ishte iniciator drejtori Todi Lubonja, të cilin unë e kujtoj me respekt për mënyrën, që na drejtoi për të filluar filmat e parë televiziv. Xhirova me Ismail Kadarenë në ato vite filmin me katër seri “Emblema e dikurshme”. Mendoj se xhirimet seri në RTSH, janë një rrugëtim i mirë, që të përballojë konkurrencën e televizioneve private sepse është e vetmja gjini televizive, që nuk është lëvruar akoma nga privatet. RTSH, këtë mundësi e ka, por më tepër që ekziston dhe një ligj që thotë se prodhimet filmike dhe orkestra simfonike e RTSH subvencionohen dhe mbahen nga shteti.
Ku është xhiruar më shumë seriali televiziv“Dhimbja e dashurisë”?
Filmi është xhiruar më shumë në Tiranë, ku u krijua dhe një atelie brenda RTSH, ku është xhiruar një pjesë e mirë e filmit si marrëdhëniet në familje, disa zyra etj. Por është xhiruar dhe jashtë Tiranës si në disa zona të Shkodrës, Orikum të Vlorës, Librazhd, Durrës, në Bridëzi dhe Athinë. Të gjitha këto vendxhirime lenë të kuptosh, që filmi ka një shtrirje shumë të madhe gjeografike, krahas personazheve që unë përmenda pak më parë.
Kur do të shfaqet për publikun?
Për publikun filmi do të shfaqet në vjeshtë, fundi i muajit tetor deri në Vitin e Ri, dy herë në javë në RTSH, ndërkohë që ne po përgatisim dhe spotet e para për promovimin e filmit. Por dua të theksoj që edhe në muajin janar, prej orëve të shumta të filmit, mbi motivet e këtij seriali, pasi nuk është telenovelë, por unë e them këtë për të bërë krahasimin me telenovelat e Amerikës Latine të cilat kanë mbërritur në televizionet tona, dhe kjo është një nga shtysat e shumta të mia për të bërë një prodhim shqiptar, do të shfaqen dhe dy filma. Njerëzit duhet të “ushqehen” dhe me artin shqiptar ose probleme të ngritura në filmat shqiptarë. Pra në janar në kinema Millenium2 do të shfaqen dy filmat që rrjedhin mbi ngjarjet e këtij seriali. Kjo do të jetë si filmat, që dolën nga telenovela “Njerëz dhe fate” që ishin “Ishte kohë për dashuri “ dhe pak më vonë doli filmi “ Letra Fatale”, të cilat u shfaqën në kinema, madje filmi “Ishte kohë për dashuri” edhe sot mban rekord në krahasim me filmat e tjerë të huaj dhe shqiptarë, që janë shfaqur sot në vendin tonë. Kjo tregon se ai pati impakt, pasi nga telenovela njerëzit filluan që ta ndjekin dhe në kinema. U bënë dy filma, ku njëri ndiqte linjën e djalit të shtëpisë, që interpretohej nga Arben Derhemi dhe tjera vajzën e shtëpisë, që interpretohej nga aktorja Valbona Imami. Edhe dhe kësaj here janë dy linja, që do të shfaqen në kinema, duke u ndjekur brenda një ore gjysmë, por duke kuptuar të gjithë ngjarjet që ndodhin në film.
Telenovela “Njerëz dhe fate” pati sukses kur u shfaq. E kishit menduar suksesin e saj?
Jo, nuk e kisha menduar, jo se nuk besoja tek forcat e mia dhe tek grupi i ekipit, por siç thotë dhe një kolegë ynë, që filmi del siç ia ka qejfi atij, që do të thotë që shpesh ti kujton se po bën një film që do të pritet mirë, por ai nuk del ashtu, dhe pëson një zhgënjim të madh. Në të kundërt, kur pritet shumë mirë kënaqësia është shumë e madhe.
Pse u ndërpre telenovela “Njerëz dhe fate”?
“Njerëz dhe fate” u ndërpre për arsye të fondeve dhe të them të vërtetën 20 seri të tjera të saj po presin në drejtorinë projekteve të RTSH për t’u miratuar. Ne jemi gati për të filluar xhirimet e tjera të kësaj telenovele. Skenaristi Ruxhdi Pulaha i ka përgatitur ato dhe ne jemi gati për të rifilluar prapë. Kuptohet që ndërprerja e saj ka të bëjë me mungesën e fondeve. Unë e di që shteti ka vështirësi, por ama zbatimi i ligjit nga ana e shtetit do të ishte shumë mirë, pasi ka të bëjë me shtyrjen e prodhimit të filmit, pasi ai është memoria e kulturës kombëtare. Madje dhe në shtete të varfra si Afrika, sot prodhojnë filma. Është kuptuar që filmi është oksigjeni i artit sot.