-Filmi dokumentar “I kudondodhuri” i realizuar në vitin 2006 vazhdon rrugëtimin e tij nëpër Evropë. Ç’mund të na thoni për realizimin e tij?
Në fshatin Progër të rrethit të Devollit jetonte një fshatar i veçantë, me humor, optimist me emrin Male, i cili punonte në mënyrë të veçantë e të çuditshme që punonte dhe ngjante me një personazh filmi, por ai ishte një personazh origjinal, por gjithashtu edhe punët që ai kryente ishin origjinale, nga vendosja e kryqit në kishën e atij fshatit të vogël, prerjen e pemëve, hapjet e puseve dhe shumë punë të pafundme që fshati në mënyrë primitive dhe paksa humoristike duhet të realizonte. Ai gjendje kudo me dëshirën për të punuar. Kjo natyrë e tij e veçantë ishte ngacmuese për realizimin e dokumentarit titulli i të cilit përket me kudondodhjen e personazhit “I kudondodhuri”. E veçanta e këtij personi dhe dëshira e tij për të qenë dhe personazh i një dokumentari çuan në realizimin dhe paraqitjen nga TIFF 2006 tek festivali i Spanjës 2007, Greqisë (Patra 2007) e deri tek më i fundit në Selb të Gjermanisë në edicionin ne 31 të “Grenzlande Filmtage 2008”. Filmi zgjat 21 minuta e 13 sekonda kolor, përveç personazhit është paraqitur dhe jeta e fshatit dhe peizazhet artistike që paraqet vendi. Filmi është parë në tre linja, e para jeta e këtij personazhi, e dyta jeta e fshatit në tërësi dhe së treti peizazhet artistike të bukura që paraqet vendi. Disa momente humoristike të frymëzuara nga ky personazh që edhe momentet e vështira i përjetonte me optimizëm jam munduar ti paraqes dhe në dokumentar duke e bërë më të këndshëm dhe të pëlqyeshëm realizmin e filmit.

-Realizmi teknik i këtij dokumentari paraqiste vështirësi. Cilat kanë qenë problemet që keni hasur gjatë xhirimeve?
Materialet origjinale janë xhiruar për rreth 4 orë dhe nga këto orë xhirimi është zgjedhur 21 minuta. Një nga vështirësitë e xhirimit ishte xhirimi në shpellë që kishte vështirësi në hyrje, pasi ajo ishte shumë e vogël. Personazhi ishte i stërvitur ndërsa realizimi ishte i vështirë sepse duhej të xhiroheshin edhe këto momente në të cilat edhe ishe pjesëtar, ishte një emocion i përbashkët, një përjetim përveç kamerës, ai ishte dhe një emocion origjinal. Në këtë film dokumentar dëshira e personazhit ose më saktë kurioziteti u bashkuan në një. Shpellat e këtij fshati ishin të mrekullueshme, po ashtu dhe peizazhi. Brenda në shpellë kemi ndenjur 2 orë dhe temperatura ka qenë 19 gradë kurse jashtë shpellës ishte 23 gradë dhe ishim në lartësinë mbi 900 metra mbi nivelin e detit.

-Çfarë ju tërhoqi në natyrën e këtij vendi?
Filmi është realizuar në katër fshatra Progër, Pilu, Manxhurisht dhe Bick të rrethit të Devollit, Korçë. Filmi është xhiruar në periudhën e vjeshtës ku kolori i gjetheve të pemëve i bënte fshatrat më piktoreske dhe filmi është i pasur me shumë peizazhe artistike falë natyrës së mrekullueshme.

-Cila ishte e veçanta e këtij personazhi?
Petro Bami ( Male) ishte njeri i dashur, gjithmonë tregonte nga jeta e tij, optimist, nuk kishte frikë nga rreziqet dhe në momentet e vështirësive, ngjitjet dhe zbritjet nga lartësitë. Lëvizjet e tij dhe mënyra se si i kryente ato i jepnin personazhit karakterin komik. Kështu kujtomë disa nga momentet e realizuara të dokumentarit të cilat u evidentuan më shumë, apo momentin e vendosjes së dritave të kryqit në kishën e atij fshati të vogël ku duket se vërtet besimet fetare jetonin në harmoni dhe paqe sepse fshati ka dy lloj besimesh mysliman dhe të krishterë që shkojnë mirë me njëri- tjetrin.

-Përveç filmi dokumentar “I kudondodhuri” në TIFF 2008 jeni paraqitur me një tjetër film, këtë herë eksperimental i titulluar “Dita e fundit”. Çmund të na thoni më tepër rreth realizimit të tij dhe pjesëmarrjes në këtë festival?
Filmi bën fjalë për ditën e fundit të vitit, ku është dita e fundit e gjelave të detit dhe të nesërmen është dita e parë e vitit për njerëzit që urojnë një fillim të parë. Filmi është konceptuar bardh e zi dhe me animacion (me vizatime) me dy personazhe të vendosur, njeriun që fillon ditën e parë të vitit dhe simbolin e vitit të ri, gjelin e detit që ndodhet në ditën e fundit të jetës së tij. Filmi zgjat 7 minuta dhe është një linjë tjetër e filmit profesional që tenton ti afrohet filmit artistik.

-Cilat janë pasionet e tjera të Zhanit përveç regjisë dhe kamerës në fushën e artit?
Piktura ka qenë një nga pasionet e mia të hershme. Kam mbaruar liceun artistik “Jordan Misja” në degën pikturë-skenografi, e më pas fakultetin Histori-Filologji në degën e Italishtes pranë Universiteti Shtetëror të Tiranës. Ndonëse ndodhi ky devijim, pasionin për artin vazhdoi jo vetëm me pikturën. U apasionova pas fotografisë artistike bardh e zi nisur dhe nga tradita familjare. Vazhdova studimet në Cozensa të Italisë në departamentin e artit muzikës dhe spektaklit në drejtimin e regjisë së filmit dhe të spektaklit. Duket se u ndërthurën bashkë piktura me fotografinë, kamera për të vazhduar dhe realizimin e filmit dokumentar.

-Cilat janë eksperiencat në Shqipëri?
Kam punuar si fotoreporter i gazetave nga viti 1991 deri në vitin 1995, më pas si kameraman rreth dy vjet tek televizioni kombëtar TVA. Kam marrë pjesë si asistent regjisor tek spektakli “Net vere 2001” në TV Klan, si asistent regjisor në spektakli “ Nuk është njëshi”, në realizimin e vidioklipeve dhe të filmave dokumentar me metrazh të shkurtër si: “Historia e Gurit të Polenës” 1997, në realizimin e filmit dokumentar “Paris-Marseille” 2005, më pas vjen “Blloku” 2005, në filmin “Historia e një zonje franceze për Shqipërinë” 2005-2006. Kam marrë pjesë në të gjitha edicionet e konkursit të fotografisë “Marubi” në Shqipëri, në edicionet e konkursit “Word Press Photo” në Holandë. Jam përzgjedhur në edicionet e më të madhit konkurs të fotografisë që zhvillohet çdo vit në Paris. Mes 40 mijë fotove të konkursit fotoja ime u përzgjodh mes 40 fotove më të mira të gjinisë së portretit.