Në redaksinë e gazetës “TemA” kanë ardhur shumë kërkesa për ribotimin e shkrimit investigativ mbi Damir Fazlliç, sekser i qeverisë shqiptare, i përzier në afera të dyshimta financiare, trafik armësh dhe me lidhje të forta me njerëzit e botës së krimit në Ballkan. Për gjithë të interesuarit redaksia po e riboton të plotë gjithë këtë dosje. Falënderojmë lexuesit për interesin e madh

Trafiku i armëve që kulmoi me shpërthimin në bazën “fantazmë” të Gërdecit, ka lënë disa gjurmë domethënëse në Bosnjë-Hercegovinë. Gazeta “TemA” ka mundur të konsultojë burime të mirinformuara, të cilat kanë bërë me dije se Bosnjë-Hercegovina ka qenë realisht streha dhe kërthiza e gjithë operacioneve të trafikimit të armëve me bazë

Shqipërinë. Disa muaj para dekonspirimit të këtij trafiku (si pasojë e shpërthimit në Gërdec), disa agjenci të inteligjencës kanë raportuar se ngarkesat me bazë Shqipërinë në pjesën dërrmuese të tyre porositeshin nga Bosnjë-Hercegovina, ndërsa

destinacionet kanë qenë kryesisht për në vendet e Lindjes së Mesme dhe të Azisë. Në trekëndëshin Shqipëri-Bosnjë-Destinacion, shërbimet e huaja të inteligjencës kanë spikatur praninë dhe kontaktet e vazhdueshme të shtetasit boshnjak Damir

Fazlliç me aktorët kryesorë këtij trafiku. Që prej vitit 2003, Fazlliç ka qenë një ndër biznesmenët më influentë në Partinë Demokratike. “TemA” ka mësuar se në muajt nëntor-dhjetor 2007, një personazh i shumëpërfolur në Shqipëri për trafikimin e armëve është shoqëruar nga autoritetet boshnjake në komisariat fill pas një kontakti që ai kishte patur pak minuta më parë më shtetasin Fazlliç. “Autoritetet

boshnjake i ndaluan makinën dhe e shoqëruan në komisariat. Arsyeja që iu paraqit atij për ndalimin ishte vulgare dhe 30-vjeçari u shoqërua zyrtarisht për

mosrespektim të sinjalistikës rrugore. Gjatë marrjes në pyetje në komisariat, ai u pyet në lidhje me vizitat e shpeshta në Bosnjë dhe për arsyet e këtyre vizitave.

Vetëm pak çaste para ndalimit dhe shoqërimit të tij, 30-vjeçari shqiptar kishte patur një kontakt me shtetasin boshnjak Damir Fazlliç. Natyrisht që autoritetet boshnjake kishin të dhëna se dy personat kishin plane “tregtare” me njëri-tjetrin dhe shoqërimi në polici i shtetasit shqiptar ishte një mesazh më shumë sesa një marrje në pyetje”, - ka thënë një burim i lidhur me zhvillimet në fjalë për “TemA”.

Implikimi i Fazlliç

Në Shqipëri është folur dhe shkruar shumë pak (thuajse fare) për rolin dhe angazhimin e boshnjakut Fazlliç në krah të kryeministrit Berisha. Fazlliç u bë shumë aktiv nga mesi i vitit 2005 në Shqipëri, ndërsa u njoh me kreu e PD, Berisha, në Uashington, ndërsa ky i fundit shkoi të lidhte marrëveshjen me kompaninë e lobingut BG&R. Roli i Fazlliç në PD dhe në marrëdhënie me Berishën mori një tjetër dimension, kur Fazlliç pas fitores së PD filloi të negociojë në emër të pushtetit të ri disa kontrata, ku përfshihen infrastruktura, energjia dhe Telekomi. Vetë Fazlliç ka qenë i angazhuar me këtë firmë si pasojë e njohjes së tij të hershme me përfaqësuesin ekzekutiv për Evropën Juglindore (të kompanisë BG&R). Fazlliç më pas luajti një rol misterioz në prishjen e marrëveshjes së BG&R me qeverinë e Kosovës lidhur me lobingun për pavarësinë dhe kalimin e kësaj kontrate me palën serbe në shenjë presioni. Ai u bë shkak për një çarje të madhe brenda BG&R. Krahu ekzekutiv i Leni Grifer mbështeti Fazlliç dhe iu afrua palës serbe për lobim, kurse një pjesë e stafit të BG&R që kishin punuar me PD në Shqipëri u larguan, pasi nuk pranuan që në të njëjtin rajon të punonin me të dy palët, dhe me serbët, dhe me shqiptarët. Në këtë histori Damir u lidh fort me Lulëzim Bashën. Ai ishte njeriu që e përkrahu në emër të qeverisë shqiptare, hapi bashkë me kunatin e tij një zyrë konsulence të paregjistruar në Tiranë dhe u bë sekseri kryesor i kontratave të Ministrisë së Transportit dhe Telekomunikacionit. Roli i Fazlliç si “ambasador” i lobingut për Partinë Demokratike u konfirmua, sidomos kur ai mundësoi ardhjen e amerikanit Tom Ridge në vitin 2006 në Shqipëri si këshilltar të kryeministrit Berisha. Kjo lëvizje krijoi shumë sensacion në atë kohë, pasi zoti Ridge më parë kishte punuar si Sekretar i Sigurisë Kombëtare pranë presidentit amerikan, George Bush, fill pas sulmeve të 11 shtatorit. Nga të dhënat e mbledhura rezulton se zoti Fazlliç ruan ende një miqësi të fortë me kryeministrin Berisha, ndërsa të njëjtën miqësi ndajnë dhe dy fëmijët e kryeministrit me z. Fazlliç. Fazlliç po ashtu ka luajtur një rol misterioz në zgjedhjet lokale në Tiranë, në vitin 2007. Lulëzim Basha, njeriu që mbështeste Fazlliç, ishte po ashtu i angazhuar seriozisht t’i shkaktonte humbje Sokol Olldashit, njeriut që e shikonte si rival brenda PD dhe që në minutat e fundit i hapi udhë kandidimit të tij për bashki, duke ruajtur veten nga një garë që mund të dilte i humbur. Fazlliç qëndroi formalisht neutral, pasi shikonte që Berisha e mbështeste Olldashin, por nën këshillat e Bashës arriti të prodhojë disa skema që të dëmtonin Olldashin. Disa njerëz afër tij çuan në gazetën “Shekulli” një raport fals mbi lidhjet e Olldashit me grupe kriminale në Shijak, që ishte kryekëput një shpifje dhe Fazlliç nuk i raportoi Berishës për këtë. I njëjti njeri i afërt i Fazlliç, i cili në atë kohë ishte dhe këshilltar i Berishës, provokoi disa shkrime te “Gazeta Shqiptare” dhe “Panorama”, në të cilat citoheshin sondazhe të pabëra rreth gjendjes së kandidatëve në Tiranë. Fazlliç e vrojtonte këtë luftë dhe mbështeste idenë që Bashës i duhej pastruar rruga drejt pushtetit, duke sabotuar fushatën e Olldashit. Berisha, i paqartë për rolin e Fazlliç dhe i impresionuar nga disa truke propagandistike të tij, i dha atij pushtet dhe konfidencë të plotë në gjithë pazaret e pushtetit, deri te tregtia e armëve.

Dëshmia e biznesmenit

Përveç “gjurmëve” që ka lënë në kontaktimet e krerëve shqiptarë të trafikut të armëve në Bosnjë, Fazlliç është bërë objekt edhe i një dëshmie publike të një biznesmeni serb (bosi i firmës “RUDNAP”), ku jo rastësisht duket se përmendet dhe emri i mikut të tij amerikan, Tom Ridge. Rreth gjashtë muaj më parë, biznesmeni serb, Vojin Lazareviç, ka dëshmuar për një televizion boshnjak lidhur me atë që u etiketua si darka sekrete. Kjo dëshmi e Lazareviçit ka bërë xhiron e botës pas hedhjes së saj në internet (në adresën: www.youtube.com/watch?v=uSGMOaNQ_Tk). Lazareviç ka pohuar se ka qenë në shoqërinë e pronarit të restorantit, Farudin Radonica, kryeministrit federal të Bosnjë-Hercegovinës, Nexhat Brankoviç, shefit të policisë sekrete të Bosnjës Almir Dzhuvo, lobistit amerikan, Tom Ridge dhe shtetasit boshnjak, Damir Fazlliç. I pyetur nga gazetarja e televizionit lidhur me këtë takim, biznesmeni Lazareviç ka pohuar se në këtë darkë “u diskutua për mundësinë e tregtimit të armëve dhe për rishitjen e energjisë elektrike për Bosnjë-Hercegovinën”, ndërsa ka theksuar se sektori energjitik është fusha kryesore e operimit të kompanisë së tij. Dëshmia e biznesmenit Lazareviç përbën një komponent të rëndësishëm lidhur me fushëveprimin dhe aktivitetin e z. Fazlliç, ndërsa statusi i kompanisë që ai drejton duket se i jep një dimension edhe më serioz dëshmisë së tij. Pozita gjeofinanciare e grupit “RUDNAP” është një nga më të fuqishmet në rajon. Lazareviç është bosi i kësaj kompanie, e cila ka asete prej qindra miliona dollarësh thuajse në të gjitha kontinentet. “RUDNAP” ka korrur fitime shumë të mëdha që prej viteve ‘90, ndërsa përveç investimeve në energjitikë, tregtinë e metaleve dhe real-estate, kjo firmë ka luajtur rolin e saj edhe në tregtinë e armëve. Një raport i ‘Amnesty International’ ka përmendur angazhimin e kësaj firme në dërgimin e një ngarkese me lëndë të lëngshme ushtarake drejt Iranit në vitin 1993. Por kjo firmë është listuar edhe nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës në vitin 1999 si pjesë e kompanive që do të trajtoheshin me embargo si pasojë e rolit të saj në furnizimin dhe ndihmën që jepte ndaj qeverisë serbe gjatë konfliktit në Kosovë.

Roli i Damir Fazlliç në privatizimet strategjike në Shqipëri

Pasi krijoi “mbështetjen e duhur ndërkombëtare” për qeverinë e kryeministrit Berisha, Damir Fazlliç u bë shumë aktiv në disa nga privatizimet dhe tenderat më

të mëdhenj të Shqipërisë në tre vitet e fundit. Operacioni i tij i parë si “negociator” i kontratave ka qenë ndërhyrja në rinegocimin e shitjes së kompanisë

shtetërore “Albtelekom”. “TemA” ka mësuar se Fazlliç ka qenë shumë aktiv në rinegocimin e kësaj kontrate me turqit, ndërsa vetë kryeministri Berisha emëroi djalin e tij, Shkëlzenin, në Drejtorinë Juridike të “Albtelekom”-it, gjatë kohës së tratativave. Por një tjetër ndërhyrje po kaq e fuqishme e Damir Fazlliç ka qenë dhe bashkëpunimi i tij me ministrin Basha gjatë tenderimit dhe prokurimit për ndërtimin e rrugës Rrëshen-Kalimash. Edhe në këtë marrëveshje Fazlliç është treguar aktiv dhe ka qenë aktiv. Gjatë gjithë kësaj periudhe Fazlliç ka qëndruar në Shqipëri, ndërsa nga mesi i vitit 2007, ai filloi të vinte gjithnjë e më pak, ndonëse marrëdhëniet me “klikën” shqiptare vazhdojnë të jenë “të ngrohta” edhe sot e kësaj dite.

Miku boshnjak i Berishës, i lidhur me klanin e Zemunit

Damir Fazlliç, njeriu që vitet e fundit ka qenë një bashkëpunëtor i ngushtë i kryeministrit shqiptar dhe autor i ardhjes së firmës lobiste BG&R dhe këshilltarit amerikan, Tom Ridge, rezulton me një dosje shumë voluminoze të bashkëpunimeve të tij me personazhe të njohur të botës së krimit. Mediat më serioze të Bosnjë-Hercegovinës kanë raportuar lidhur me aktivitetin në vite të zotit Fazlliç, ndërsa ai spikat në një lidhje shumë serioze me bazë Beogradin. Sipas mediave boshnjake, “Dani” dhe “Slobodna Bosnia”, Fazlliç së bashku me ish-ministrin e Mbrojtjes të Bosnjës, Hasan Çengiç, janë marrë në pyetje pas të dhënave se ata mund të kishin fshehur vrasësin (Milorad Ulemek, “Legija”) e kryeministrit serb, Zoran Xhinxhiç. “Autoritetet serbe i kërkuan zyrtarëve boshnjakë që të merrnin në pyetje Hasan Çengiç dhe Damir Fazlliç lidhur me dijeninë që ata mund të kishin për vendndodhjen e komandant Legijës. Autoritetet serbe kishin të dhëna se Legija fshihej në Bosnjë pas atentatit që ai i organizoi kryeministrit serb, ndërsa shtetasit boshnjak, Damir Fazlliç, iu gjetën në telefon numri i komandantit të kërkuar, Legija, por edhe numri i vetë kryeministrit të vrarë”, - raportonin gazetat boshnjake në vitin 2003.

Klani i Zemunit

Autoritetet serbe ishin të sigurta se Fazlliç mund të kishte gisht në fshehjen e komandantit “Legija”, duke qenë se ai kishte një marrëdhënie shumë të ngushtë me të. “Kur Fazlliç mendoi të ndërhynte në privatizimin e një fabrike duhani në Serbi, bosi serb i cigareve në Ballkan, Stanko Subotiç, i acaroi shumë marrëdhëniet me Fazlliç. I frikësuar Fazlliç i kërkoi ndihmë komandantit “Legija”, i cili ndërhyri dhe e zgjidhi problemin mes tyre”, -shkruanin asokohe gazetat boshnjake, të cilat iu referoheshin burimeve policore. Në vitin 2003 shefi i policisë sekrete të Bosnjës, Almir Dzhuvo, në një raport konfidencial (që më pas u botua në mediat boshnjake), pretendonte se Fazlliç kishte lidhje të fuqishme me klanin e Zemunit (rrethi i biznesmenëve dhe ushtarakëve që rrethonin Millosheviçin), ndërsa katër vite më vonë (2007), duket se Fazlliç i zgjidhi problemet e veta, pasi biznesmeni serb, Vojin Lazareviç, konfirmoi takimin që kishte bërë me Fazlliç, si dhe me shefin e policisë sekrete dhe personazhe të tjerë, ku ishte folur për armët dhe investimet në energjitikë.

E kaluara e “sekserit të Ballkanit”, Damir Fazlliç

Damir Fazlliç është lindur në vitin 1975 në Vishegrad. Sipas gazetës “Slobodna Bosnia”, në vitet ‘90 ai emigroi me familjen në Londër, ku u vu në kontakt më pas edhe me Xhorxh Barsbi-n, një agjent londinez i MI6-ës, i cili më pas u vendos në Ambasadën e Mbretërisë së Bashkuar në Beograd. Sipas kësaj gazete, Fazlliç i shfrytëzoi lidhjet e tij angleze për të fituar miqësinë e njerëzve të pushtetshëm në Beograd si Vuk Jeremiç apo Boris Tadiç. “Një prej arritjeve të tij të para si një përkthyes në moshë të re, ishte shitja e Telekomit serb dhe e kompanisë “NATWEST”, ndërsa negociatat u kryesuan nga ish-Sekretari anglez për Marrëdhëniet me Jashtë, Dagllas Hërd. Aktualisht, Fazlliç është në Bosnjë-Hercegovinë dhe është lidhur fuqishëm si ndërmjetës për tregtinë e armëve”, - shkruante “Slobodna Bosnia” në vitin 2005. Më tej kjo gazetë ka paraqitur edhe të dhëna të tjera lidhur me një numër të madh operacionesh financiare, ku Fazlliç ka lënë gjurmët e tij. Tregtia e armëve dhe privatizimet duket se kanë qenë “pjata e preferuar” e Fazlliç, ndërsa “Slobodna Bosnia” shkruan se, “sipas disa burimeve ai është një ndër njerëzit më të korruptuar me më shumë lidhje dhe nga më intrigantët në Ballkan”. Kjo gazetë thekson dhe aktin se Damir Fazlliç ka një lidhje të trashëguar miqësie familjare me Jovica Stanisiç. “Fazlliç kishte “rekomandime të mira” nga Stanisiç si pasojë e miqësisë së hershme mes Stanisiç dhe së ëmës së Fazlliç, Jovanka”, - shkruan “Slobodna Bosnia”, e cila edhe njëherë nxjerr në pah lidhjet e fuqishme të Damir Fazlliç me klanin e Millosheviçit, duke qenë se Stanisiç ishte numri 2 i pushtetit të kohës së Millosheviçit.

Damir Fazlliç, i dyshuar për mashtrime financiare

M. Çubro*

“Nezavisne Novine”

Sarajevë - Prokuroria kantonale e Sarajevës po zhvillon dy hetime kundër Damir Fazlliç, pronarit të firmës “European Finance” dhe konsulentit financiar, me dyshimin për mashtrime financiare dhe shpërdorim. Këtë e ka konfirmuar Branko Shlivar, kryeprokurori kantonal.

“E kemi në përpunim lëndën që ka të bëjë me Damir Fazlliç, ndërkaq bëhet fjalë për rastet e firmës “AC European Finance” dhe “Capital Investment Menagment Corporation”. Duke pasur parasysh se në rastin e këtyre firmave bëhet fjalë për firma fiktive, hetimet i kemi hapur kundër dy personave fizikë, përkatësisht shtetas të Bosnjës dhe shtetasve të Britanisë së Madhe, për shkak të veprës penale të mashtrimit”, - thuhet në deklaratën me shkrim të kryeprokurorit kantonal.

Sipas rezultateve të deritanishme të hetimeve, Damir Fazlliç në emër të “European Finance” nga Sarajeva ka marrë nga Enti Federal për Punësim që në vitin 1999, 25.000 KM (Konvertibilna Marka është monedha e Bosnjës, 1 euro = KM 1.95583), ndihmë për ndërtimin e hotelit “Rogner” në Sarajevë.

“Ky hotel duhej të ndërtohej nga një kompani austriake, kurse Damir Fazlliç në cilësinë e konsulentit duhej të merrte pjesë në të gjitha punimet. Fazlliç duhej të ndihmonte për punësimin në këtë hotel të 100 punëtorëve. Hoteli nuk u ndërtua asnjëherë, punëtorët nuk u punësuan, kurse Enti Federal i Punësimit 25.000 KM i shndërroi në një hua pa kthim për Damir Fazlliç”, - thuhet në raportin e prokurorisë kantonale të Sarajevës.

Në rastin tjetër, Fazlliç, në cilësinë e përfaqësuesit të kompanisë amerikane “Capital Investment Menagment Corporation”, kishte marrë 250.000 dollarë amerikanë nga Fabrika e Duhanit në Sarajevë për shërbime konsulente në përgatitjen e tenderit për shitje të kësaj fabrike.

“Fabrika e Duhanit në Sarajevë dy herë i ka paguar kësaj firme 250.000 dollarë amerikanë, por shërbimet e porositura nuk janë kryer asnjëherë e as që është lidhur kontratë. Fabrika e Duhanit në Sarajevë që në vitin 2002 ka parashtruar padi për kthimin e të hollave”, - thuhet në raportin e hetimit të prokurorisë kantonale të Sarajevës.

Në kuadër të këtij hetimi, prokuroria e Sarajevës po verifikon edhe lidhjet e Damir Fazlliç me Hrvoje Petraç, një biznesmen nga Kroacia, i dënuar për pengmarrje, i dyshuar për lidhje me të akuzuarin e Hagës, Ante Gotovina.

Mediat kroate publikuan para dhjetë ditësh pjesë nga ditari privat i Hrvoje Petraç, në të cilin përmenden bashkëpunimet e tij me Damir Fazlliç. Sipas të dhënave të gjykatës kantonale në Sarajevë, Petraç dhe Fazlliç kanë formuar një firmë të përbashkët “Sarajevë P&F Trade”, e cila pas disa muajsh ekzistence ishte shuar. Gjatë ditëve të shkuara u përpoqëm të bisedonim edhe me Damir Fazlliç, por firmat, pronar ose përfaqësues i të cilave ai është, nuk kanë numra të regjistruar telefonash, ashtu si edhe vetë Fazlliç. Në banesën e tij në lagjen Vishnjik të Sarajevës, që është selia e firmës “European Finance”, por edhe vendbanim i Damir Fazlliç, gjatë ditëve të shkuara nuk ka pasur njeri.

* “Nezavisne Novine”, “E përditshmja e Pavarur”, është një gazetë me qendër në Banja Lluka të Bosnjës

Të gjitha fshehtësitë e ditarit të Petraçit

Lista e zezë e borxhlinjve dhe armiqve të bosit të madh

Prokuroria, gjykata e Zhupanisë së Zagrebit dhe Ministria e Punëve të Brendshme kanë në pronësi shënimet private të Hrvoje Petraçit nga ditari i vitit 2003. Opinioni është njohur vetëm me një pjesë të përmbajtjes së këtij ditari, shënimet ku përmendet emri i Sinisha Jezhovitës – rrëmbyes i të miturit Tomisllav Zagoraç. Petraçi para gjykatësit Turliç ka deklaruar se përveç vëllezërve Matekoviç, personalisht nuk ka njohur asnjërin nga rrëmbyesit e as që ka dëgjuar për ta. Por në shënimet e 6 marsit 2003, të shkruara me një dorëshkrim vështirë të lexueshëm, Petraç e përmend emrin e Sinisha Jezhovitës, i cili u arrestua një vit më pas e pastaj u dënua si anëtar i grupit rrëmbyes. Ditari, në të cilin Petraç ka shkruar emra të besueshëm, takimet e biznesit dhe planet, është kthyer kundër vetë atij.

Regjistri i borxhlinjve

Por, nga përmbajtja e gjithë ditarit, të cilin gazetari i “Globus”-it pati rastin ta shikojë në detaje, vërehet se rrëmbimi i të miturit Tomisllav Zagoraç është vetëm pjesa e vogël e veprimtarisë së Petraçit, ndoshta pjesa më e rëndomtë. Shënimet e tjera, qindra të tilla, ngjajnë si titujt e kronikës së zezë rajonale.

Ditari i Petraçit nuk duket si një bllok shënimesh i një afaristi, por shumë më tepër si axhenda e një krimineli ndërkombëtar, sepse në të, përveç disa emrave të akuzuar për krime lufte dhe shënimeve në lidhje me takimet me persona nga qarqe të narkobiznesit vendas e të jashtëm, gjendet edhe regjistri i “borxhlinjve” dhe i fajtorëve, mes të cilëve janë edhe shumë emra të jetës afariste dhe bankare kroate, për të cilët pas disa aferave të pazgjidhura e të njohura pohohet se iu janë nënshtruar shantazheve dhe presioneve të krimit të organizuar.

Kështu, ndër të tjera, në fillim të janarit 2003, Petraç në ditarin e vet ka shkruar edhe procesverbalin nga takimi me narko-bosin Jonuz Dervishi, gjoja sipërmarrës në fushën e ndërtimeve nga Rjeka, të arrestuar në shtator 2006 në një aksion antimafioz, i cili për javë të tëra mbushi faqet e gazetave kroate. Dervishi akuzohet për kërcënim dhe për pengim të dëshmitarëve, ndërsa në bandën që kishin krijuar tetë kriminelë, gjendej edhe një avokat i njohur, një polic dhe përfaqësuesi i fabrikës së njohur. Në konferencën për gazetarë, të organizuar nga Ministria e Brendshme me rastin e arrestimit të Dervishit, u përmend se grupi i tij akuzohej dhe për vepra të tjera të rënda të dënueshme nga sfera e krimit të organizuar ndërkombëtar: trafikimi i automjeteve dhe i drogës, tregtia ilegale e qenieve njerëzore etj.

Me bastisjen e banesës së Dervishit u gjet dokumentacioni që vërteton pjesërisht këtë.

Tregtarët e armëve

Petraçi në bllokun e shënimeve shkruan dhe për Florim Malokun, të quajtur Floki, të cilin Këshilli i Trupit hetues kroat e akuzon për trafikimin e cigareve dhe narkotikëve në ish-Jugosllavi. Maloku ka qenë mik dhe partner i Lulzim Krasniqit të vrarë, e Petraçi në bllokun e shënimeve të tij, më 15 janar 2003, e përshkruan nën siglën “Bat-Philip Morris -shpërndarja nëpër kafe”.

Krahas emrit të Malokut, Petraçi shkruan edhe emrin e Bedri Selmanit, ndërmarrës ndërtimor nga Spliti, i njohur me aferën e fundit të humbjes së një shume të madhe parash, të cilat në parkingun e Shtëpisë së Mallrave në Split i kishte gjetur kalimtarja e rastit dhe ia kishte dorëzuar policisë. Selmani menjëherë iu paraqit policisë si pronari i vërtetë i “çantës së humbur me një shumë të madhe me pará të gatshme”.

Të shtunën, më 24 shtator, Petraç shkruan në bllokun e tij për Damir Fazlliç dhe fabrikën “Copita Invest Group”.

Damir Fazlliç është ndërmjetës kontrovers nga Bosnja e Hercegovina, të cilin trupi hetues i Bosnjës e akuzon për mashtrime të shumta, pjesëmarrje në korrupsion dhe në politikë, si dhe hedh dyshime dhe për përfshirje në trafikimin e cigareve e të mallrave të tarifës së lartë, si dhe e lidh me tregtarë ndërkombëtarë të armëve si Hasan Çengiç dhe Nedim Shulak. Shulak është i njohur tek opinioni kroat me transkriptet e famshme të Petraçit, ku përmendet si ndërmjetës i Petraçit në tregtimin e armëve me shtetet arabe. Në mediat e Bosnjës, emri i Fazlliç lidhet me qarqet e kontrabandës beogradase, përmendet se ka dështuar në pjesëmarrjen për privatizimin e fabrikës së duhanit të Sarajevës si ndërmjetës në emër të blerësit beogradas e theksohet edhe se Fazlliç është kushëri nga ana e nënës i Jovica Stanisiç, shefit famëkeq të Shërbimit Sekret të Millosheviçit. Fazlliç ka në Beograd edhe përfaqësinë për shitjen e cigareve e me urdhër të policisë serbe gjatë aksionit antimafioz “Shpata” është marrë në pyetje nga Interpoli i Sarajevës në Bosnjë lidhur me rrethanat e vrasjes së kryeministrit serb, Zoran Xhinxhiç.

Sipas dokumentacionit që ka “Globus”, Petraç, në arrati që nga viti 2004, në vitin 2004 ka ngritur fabrikën e përbashkët të eksport- importit me Damir Fazlliç. Nënshkrues të marrëveshjes për formimin e fabrikës janë Alica Petraç e Damir Fazlliç. Selinë e kanë në Sarajevë.

Lidhja boshnjake

Në bllokun e shënimeve të Hrvoje Petraç janë edhe dy emrat nga qarqet e kriminalitetit boshnjak. Në shënimet e datës 8 shkurt, Petraç shkruan emrat e Bakiç Alispahiç dhe Naser Oriç. Krahas Alispahiç, ai shkruan shënimin “Kur?”, e krahas emrit të Oriçit shtron pyetjen “Kush i është sulur?”.

Me qenë se Petraç nuk është hetues policor, as hetues i Gjykatës së Hagës na mbetet të pyesim se pse në shënimet e tij gjendet Bakir Alispahiç, shef famëkeq i Shërbimit Sekret boshnjak AID, dikur i akuzuar për krime lufte kundër kroatëve në fshatin Grabovica, për formimin e “Sheva”-s – Aradhën e vdekjes, e cila në Sarajevë udhëhiqte ekzekutimet e organizuara të civilëve serbë, pastaj për themelimin e “Pogoriricas” – kamp ushtarak në afërsi të Tuzlës, i cili me vite ka shërbyer për stërvitjen e muxhahedinëve.

Në dëshminë e vet në Gjykatën e Hagës për këto krime dhe për bashkëpunim me muxhahedinët e kishte akuzuar madje edhe Sefer Haliloviç, udhëheqës ushtarak i armatës së BH.

Është vështirë të zgjidhet enigma, pse Petraç ishte brengosur, pse dikush “kishte sulmuar Naser Oriç”, ish-eprorin e armatës së BH në Srebrenicë, të cilin mediat boshnjake e paraqesin si hero të mbrojtjes së këtij qyteti tragjik, por edhe e akuzojnë për lidhjet e pasluftës me narko-nëntokën në Serbi, Sanxhak dhe Kosovë…

Oriçin dhe Alispahiçin i lidh së bashku edhe skandali me rastin e arrestimit e kontrabandistit të BH, Mirsad Skrijel, i cili në vitin 2006 u arrestua në stacionin e autobusëve në Maglaj me 1 kg heroinë e në telefonin celular të të cilit u gjetën numrat e mafiozit të Sarajevës, Ismet Bajramoviç- Çela, dhe të Bakir Alispahiç dhe të fabrikës “Harkom”, pronë e Naser Oriç.

Operacioni “HAYEDID”, Gërdeci monitorohej për trafik ndërkombëtar municionesh

Autoritetet izraelite mund të jenë detyruar të bëjnë blerje të sforcuar të disa “katjushkave” nga Shqipëria, për shkak se trafikimi i tyre kishte dalë jashtë kontrolli dhe po iu shitej shteteve armike të Izraelit. Izraelitët u detyruan të paguanin më shtrenjtë për blerjen e tyre, me qëllim që të ndërhynin në kohë për të parandaluar shitjen e tyre në grupime apo njerëz që mund t’i përdornin ato kundër Izraelit. Historia e rëndë e këtij trafiku lidhet me të njëjtat personazhe që qëndrojnë pas tragjedisë së Gërdecit. Fishekët e çunakut 22-vjeçar Efraim Diveroli duket se janë vetëm një “rikoshetë” e papërfillshme në sfondin e një trafiku ndërkombëtar municionesh të zhvilluar për muaj me radhë me bazë Gërdecin.

Disa agjenci të inteligjencës kanë raportuar se ngarkesat me bazë Shqipërinë në pjesën dërrmuese të tyre porositeshin nga Bosnjë-Hercegovina, ndërsa destinacionet kanë qenë kryesisht për në vendet e Lindjes së Mesme dhe të Azisë. Në gjithë këto histori nuk ka rast ku nuk del emri i shtetasit boshnjak, Damir Fazlliç, si dhe lidhjet e tij me aktorët kryesorë këtij trafiku.

Gazeta investigative boshnjake “Slobodna Bosnia” i ka bërë tre vite më parë një “skaner” gjithë aktivitetit të Fazlliç. Sipas kësaj gazete, “Fazlliç hyri për herë të parë në biznesin e armëve nëpërmjet kompanisë “Uniworld” me seli në Limasol, Qipro. Kjo shoqëri ishte regjistruar në emër të Vladan Deliç, i cili njëherë e një kohë punonte për kompaninë “GENEX”. Në kohën e sulmeve të NATO-s mbi Serbi në vitin 1999, Fazlliç së bashku me një grup ish-punonjësish të “GENEX” morën pjesë në furnizimin me armë të Republikës Federale të Jugosllavisë. Armët niseshin nga Rusia dhe vinin nëpërmjet kompanisë “Matrex”. Armët në fjalë ishin “antiraketë”, të cilat i duheshin shumë asokohe Millosheviçit për të mbrojtur vendin e tij. Disa vite më parë Fazlliç u bë përfaqësuesi ekskluziv për firmën “GENEX” në Bosnjë-Hercegovinë”, - shkruante “Slobodna Bosnia” në vitin 2005. Gazeta investigative “Slobodna Bosnia” raportonte në vitin 2005, se Damir Fazlliç është aksioner i kompanisë “Jef Corporation”, e cila është një kompani e regjistruar në “Virgin Island” dhe me një filial në Kiev. “Një ndër lëvizjet e tij më të bujshme ishte në vitin 2002, kur ai u përpoq t’i shiste armë ruse shtetit sirian. Kjo ngarkesë prej 22 milionë dollarësh me armatime u sekuestrua në Beograd me urdhër të autoriteteve amerikane”, - shkruan “Slobodna Bosnia”.

Gazeta “TemA” ka mundur të konsultojë disa personazhe kompetentë shqiptarë dhe të huaj, të cilët kanë patur dijeni lidhur me lëvizjet dhe paralajmërimet e njësive të inteligjencës të disa shteteve lidhur me eksportimin e municioneve nga Shqipëria me bazë Gërdecin. “TemA” ka mundur të mësojë se Ministria shqiptare e Mbrojtjes për rreth tetë muaj para shpërthimit ka rritur në mënyrë të paprecedent fluksin e ngarkesave, ndërsa rezulton se ky fluks ka dalë jashtë kontrollit duke çuar armë në “duar të pasigurta”. Më konkretisht, bëhet fjalë për alarmin që përfshiu shërbimet e inteligjencës së shtetit të Izraelit, ndërsa burime të besueshme dhe pranë këtyre zhvillimeve bëjnë me dije se izraelitët ndërmorën një operacion monitorimi dhe vëzhgimi për ngarkesat e tranzituara nga “Gërdeci” dhe të eksportuara nga Rinasi, operacioni i monitorim-kontrollit u quajt: “HAYEDID”.

Mik i Izraelit

Emërtimi “HAYEDID” nuk ka qenë dhe aq i rastësishëm. Në hebraisht kjo fjalë nënkupton një mik shumë të ngushtë (thuajse një familjar) të izraelitëve, por që nuk ka origjinë ose kombësi hebraike. Por edhe miqtë e ngushtë bëjnë gabimet e tyre! “TemA” ka mësuar se për disa muaj me radhë shërbimet e inteligjencës së Izraelit kanë kuptuar se shitjet e municioneve me bazë Gërdecin po çonin armë në grupe apo qarqe influence që cenonin integritetin territorial të këtij shteti, i cili prej dekadash vuan dhe përballon armiqësinë e betuar të fqinjëve të tij. Megjithatë, rezulton se trafiku i municioneve me bazë Gërdecin, ndonëse cenonte interesat kombëtare të këtij shteti, edhe të tjera shtete kanë patur dijeni, madje edhe “kujdes” për fluksin e madh të eksporteve ilegale të municioneve nga Shqipëria

Blije i pari

Në gazetën “Korrieri” të datës 1 korrik 2008, u botua artikulli me titull: “Kush është blerësi izraelit i 3200 “katjushkave”. Ky lajm “kaloi” lehtë, por në mënyrë absolute kjo e dhënë duket se përbën informacionin më të rëndësishëm të publikuar në media lidhur me misionin e vërtetë të fabrikës së Gërdecit. Artikulli publikoi lajmin se “në shkurt të këtij viti, firma “Elmo-Tech LTD” (e cila nga disa kërkime paraprake në internet rezulton të jetë me qendër në Tel Aviv të Izraelit), ka blerë nga ndërmarrja “MEICO” rreth 3200 copë predha të kalibrit 107 mm, të quajtura ndryshe “Katjushka”. Kjo shitje deri më sot nuk është mbështetur mbi bazën e asnjë lloj kontrate, por vetëm mbi një faturë të gjetur rastësisht nga prokurorët në zyrën e Ylli Pinarit. Faturë që me sa duket u ka “ngelur në dorë” prokurorëve shqiptarë. Megjithatë, “TemA” mësoi se kjo shitje përbën një tregues cilësor lidhur me trafikun e pashembullt që po zhvillohej nga Shqipëria, me destinacione që mund të cenonin interesat e shteteve mike. “Blerja e realizuar nga firma “Elmo-Tech” është një blerje e imponuar. Izraelitët u detyruan të paguanin më shtrenjtë për blerjen e tyre, me qëllim që të ndërhynin në kohë për të parandaluar shitjen e tyre në grupime apo njerëz që mund t’i përdornin ato kundër Izraelit. Kjo ishte e vetmja mënyrë. Etja për fitim do të detyronte palën shqiptare të prishte pazaret që kishte lidhur diku tjetër (dhe që izraelitët e dinin), duke bërë që ata të pranonin ofertën e re. Municionet e blera u nisën nga Rinasi dhe ngritja e avionit shënuan dhe përfundimin me sukses të operacionit “HAYEDID”, - i ka thënë gazetës “TemA” një burim i informuar.

Kërthiza e trafikut

Prokuroria shqiptare ka zbuluar se të gjithë personat e arrestuar apo të përmendur për trafikun e armëve në Shqipëri kanë një të përbashkët që zor se mund të përbëjë një koincidencë fatkeqe. Mihal Delijorgji, Ylli Pinari, madje dhe njerëz të afërt me kryeministrin shqiptar, Sali Berisha, kanë kryer një numër të konsiderueshëm vizitash në Bosnjë-Hercegovinë. Nga ana tjetër, “TemA” ka mësuar se prej disa muajsh këto lëvizje janë mbajtur nën vëzhgim nga shërbimet inteligjente të vendeve fqinje (dhe jo vetëm), ndërsa mbikëqyrja e vizitave në Bosnjë u bë edhe më e përqendruar, pasi autoritetet turke bllokuan në vitin 2007 rreth 60 kontejnerë me municione që ishin nisur për në Armeni. “Në fillim u mendua se thjesht turqit kishin parandaluar kalimin nga brezi i tyre territorial të një sasie armatimesh të porositura nga një shtet që ka probleme me Turqinë. Çështja u bë vërtetë serioze, kur autoritetet më të larta armene mohuan ekzistencën e një kontrate me shtetin shqiptar për importimin e këtyre municioneve (sikurse pretendoi ish-drejtuesi i “MEICO”, Pinari). Ne u interesuam seriozisht që pala shqiptare të nxirrte në dritë të diellit kontratën, por kjo nuk ndodhi kurrë. Në këto kushte ishte normale që shumë faktorë të rajonit, por edhe të tjerë të alarmoheshin, pasi po lëviznin dhe po trafikoheshin sasi shumë të mëdha armatimesh jashtë çdo lloj rregulli. Këto sasi ishin shumë të mëdha dhe menaxhimi i tyre nga një grup personash që nuk përfaqësonte interesa të mirëfillta shtetërore ishte një fakt shqetësues”, - i ka thënë burimi gazetës “TemA”, ndërsa ka shtuar se investigimi i mëtejshëm i linjës së këtij trafiku zbuloi se armët që do të shkonin në Armeni ishin porositur pas “ndërhyrjes” si negociatorë të disa personazheve të lidhur prej vitesh me trafikun në Bosnjë. Mes tyre shquan Damir Fazlliç.