Deshtimet ne ndeshjet e para kane ngritur shume pikepyetje per disa nga ekipet pretendente per titullin kampion. Realisht, eshte ende heret per te vene pikat mbi "i", por nese dita e mbare duket qe ne agim, edhe titulli kampion percaktohet nga disa faktore te cilet shpalosen qe ne takimet e para. Praktikisht, per te gjitha skuadrat te ashtuquajtura pretendete per triumfin final, ka munguar cilesia e lojes madje me keq, loja nuk ka qene aspak bindese, madje e shemtuar. Nese Dinamo nuk mundi dot te thyeje Teuten, e cila prej disa sezonesh nuk eshte me skuadra e forte per t'u ndeshur, por ekipi i lehte per te marre tre pike, atehere me siguri qe sharra blu ka ngecur ne nje gozhde shume te forte sesa rreshtimi perfekt i mbrojtjes durrsake. Blute kane vuajtur ne organizimin e aksioneve sulmuese dhe rastet per gol praktikisht kane munguar. Ne Shkoder, sikunder nje vit me pare, Vllaznia e Tirana kane perfunduar ne barazim. Por merkatoja e dy skuadrave ka qene deri diku e ngjashme. Largime cilesore qe jane pasuar me perpjekje per afrime cilesore. Te kuqeblute kane "lene targen" Teli, Lika e Sukaj, por vjen nje si Paulin Dhembi, ndersa te Tirana nuk eshte me Hykaj apo Duro, por afrohet Devolli e Osmani. Praktikisht, merkatoja e bere ka prekur drejtpersedrejti lojen e shpejte dhe te bukur. Duket qarte se Vllaznia e Tirana duan me shume force sesa shkathtesi ne fushe. Elbasani mbetet per t'u pare. Barazimi kunder "kadeteve" te Apolonise nuk e ka ngrohur aspak ambientin portokalli, pasi premtimet e bera jane shume larg lojes se shfaqur ne 90 minutat e para. Po Partizani? I bere per te disaten here koke turku nga presidenti Xhani per mosdhenien e pagesave apo akuzave per shitjet e ndeshjeve, ka fituar pas nje goditjeje denimi. Kuptohet qe ndeshja tjeter s'do zgjidhet kaq lehte.